Arjan Visser - De laatste dagen (debuut)

Ja, dat weet ik natuurlijk wel, maar voor de ene lezer is al een bepaald feit, een vorm van verklappen, terwijl bij de andere er meer onthuld mag worden.

Je kunt natuurlijk ook als lezer zeggen, ik zie hier een boek besproken dat ik nog wil lezen, ik lees die commentaren nadat ik het boek zelf gelezen heb. Dat is mijn methode. Dat voorkomt altijd dat je per ongeluk toch iets leest, wat je vooraf wilt weten.

In principe is iets, wat niet uit wat, over een boek vertellen al verklappen.

Ik beken dat ik er ook huiverig voor ben om vooraf te veel over een boek te weten te komen. Maar er zijn ook momenten dat ik wel een hele samenvatting van een boek vooraf lees en dat ik dan bepaal of ik tot lezen over zal gaan. Soms nog drastischer dat ik zelf interviews met een bepaalde schrijver lees, voordat ik aan een boek begin.

Ik zal proberen het zo goed mogelijk in de gaten te houden als ik aan het discussieren ben, want in het vuur van de strijd wil ik het nog wel eens vergeten.

groeten,

Roel

Ik zal proberen het zo goed mogelijk in de gaten te houden als ik aan het discussieren ben, want in het vuur van de strijd wil ik het nog wel eens vergeten.

Je bent lief

Bernadet

"De laatste dagen "uit.

Ik ben er een beetje gemengd over..ik vond de stijl van schrijven niet altijd even sterk,

en sommige personages óf heel erg uit de lucht komen vallen omdat ze in het verhaal wat als uitgangspunt werd gebruikt gepast moesten worden,

(bv de zusters Davelaar en Kitty)

óf niet goed uitgewerkt..bv Rebecca..die het hele verhaal een heel "dun personage was in mijn beleving, en waar we pas aan het einde van het verhaal wat van te zien kregen.

het gevoel dat het wel héél erg toevallig was wie elkaar allemaal tegenkomen (....) ook niet zo goed van me afzetten.

Tóch heb ik het wel met enig plezier gelezen, omdat je toch wilt weten hoe het nu precies zit en wat er gaat gebeuren.

De sombere benauwde sfeer op de boerderij vond ik wel geloofwaardig beschreven.

Wil

Toeval bestaat niet, ofwel het leven hangt van toeval aan elkaar.

Als je dit op het platteland plaatst en in een andere tijd, denk ik, waarom zou het niet kunnen? Niet ieder personage hoeft breed uitgesponnen te worden.

Het heeft me hier niet erg gestoord., al denk ik ook wel dat zie rare zussen weg hadden kunnen blijven. Kitty evenwel niet..

Ik denk dat bij mij het één een beetje samenhangt met het ander..als een boek mij echt grijpt geloof ik echt alles..ik heb in het verleden wel gemerkt dat ik dan zelf met gemak dingen geloof die helemaal niet kunnen..

maar als het boek al een beetje wringt in mijn beleving vind ik het wel erg toevallig dat precies op díe boerderij degene van wie wij weten dat het een familielid is (ik houd het even vaag) woont.

En dan zijn we ook nog een deel van het boek in de veronderstelling dat een ander direkt familielid ook nog op precies die boerderij is terechtgekomen...

Groetjes,

Wil

Ik weet wat je bedoelt, maar ik vind dat wel leuk. En het geeft duidelijk aan dat het een verzonnen verhaal is. Dus geloven?? Nou nee..

al moet je niet uitvlakken wat er soms in de realiteit gebeurt, je krijgt het soms niet verzonnen!