Frank Martinus Arion - Dubbelspel

Dat helpt wel natuurlijk, ik vond dit ook zo'n raar verhaal. Mensen die alleen maar domino spelen en dat om schoenen.. toen dat met die schoenen begon ben ik afgehaakt..vond het te gek om los te lopen.

Ik weet intussen dat het daar op Aruba (was het toch?) normaal is, maar nee, geef mijn portie maar aan fikkie..

Domino is HET spel op Curaçao. Zoals Mah Jong in China.

Dus zo gek is dat niet dat het in dat boek beschreven wordt, het gaat in het verhaal ook niet écht om het spel maar wat er zich in de hoofden van die mannen afspeelt.

Ach wat is het verschil, kaarten om geld, spelletje winnen en een snoepje krijgen, of fiches of... schoenen?

Die schoenen waren meer een symbool, het schrijnende was dat een zoontje van een speler niet naar school kon omdat hij geen schoenen had. Het was dus meer een onderling steekspel, laten zien dat jij het beter hebt en tien paar schoenen kan afstaan.

Dettie

Ja dat weet ik wel, wat je vertelt. Maar het spreekt mij dan niet aan. Waarom niet, tja..

Ik zit op het moment ook in zo'n discussie over Mark Haddons boek, over het Asperger syndroom. Ik vond dat boek ook niet zo bijzonder, en denk dus omdat ik niks met het Asperger syndroom heb..

Met de leefwereld op Curaçao ook niet, het trekt me niet, het zegt me niks, ik voel het niet aan. Het was niet alleen de schoenen hoor, dat was de druppel..

Ja zowel bij Haddon als Arion vind ik het juist wel prettig om te lezen hoe andere mensen (al dan niet in andere landen) leven, hun leefwijze, wat er in ze omgaat, wat voor invloed een klimaat op mensen kan hebben enz.

Bij Haddon vond ik het wel verhelderend om te weten hoe iemand met het Asperger syndroom dingen ervaart. Alles moet heel duidelijk verteld worden. Eigenlijk voor mensen zonder dat syndroom ook wel prettig.

Dettie

Als je ermee in aanraking komt wel. Maar ik ken niemand.. ik raak pas geïnteresseerd als ik er wel in aanraking mee kom. Dan wil ik meer weten. Het heeft geen zin voor mij om nu al die informatie te krijgen.

Vergeet het toch weer..

Dat werkt bij jou zo niet?

Ik denk dat ik daarom ook geen interesse heb in verre landen..zelf kom ik er niet, en ik vind het pas leuk als iemand die ik ken er heen gaat en er over vertelt..

Hoe moet ik het zeggen.. Alles houdt toch verband met elkaar?

Als je weet hoe mensen in andere landen leven, in welke omstandigheden, wat een geloof daar betekent, wat een levensritme ze hebben dan heb je meer begrip voor bepaalde reacties, begrijp je veel meer de samenhang van de geschiedenis.

Ik vind het fascinerend eigenlijk.

Bijv. De Tibetanen, die hebben respect voor alles wat leeft.

Dan vallen Chinezen dat land binnendringen en moorden en plunderen.

Dat heeft sowieso al een impact maar voor hun, met hun levensovertuiging, veel meer.

Of bijv. Indië, lezen hoe het Hindoeïsme verweven zit in hun dagelijks leven. Hier in Nederland gaan veel mensen naar de kerk en dat is het (niet alle mensen) maar doen verder weinig met het geloof, het zit niet in hun dagelijks leven verweven. Bij het Hindoeïsme wel, mensen leven daarnaar. Dat vind ik interessant en nog veel meer dingen die ik interessant vind.

Je kan door over allerlei culturen en volken, al dan niet in romanvorm, te lezen die dingen die je aanspreken gebruiken en/of over nadenken.

Maar ja, dat is wat mij persoonlijk aanspreekt erin.

Dettie