Hè, gelukkig, is de discussie toch nog op gang gekomen. Want dat was uiteindelijk toch het doel van de actie: Nederland Leest? Mijn mening hangt ergens tussen die van jullie beiden in.
Ik vermoed, dat juist voor dit boek gekozen is (ik had er nog nooit van gehoord, ook niet van de auteur) om de Antilliaanse cultuur en literatuur uit de schaduw te halen.
Net als Dettie vind ik het leuk om iets op te steken uit een boek over andere culturen en tijden. En ik ben het ook met haar eens: hoe meer je daarvan weet, hoe meer je de samenhang kunt zien en hoe meer je kunt genieten van andere boeken, films, documentaires, verhalen van mensen etc. (Juist omdat ik bv. het boek van Heinrich Harrer - Zeven jaar in Tibet had gelezen kon ik genieten van de schitterende film daarover: genieten van details die me anders ontgaan zouden zijn, maar die juist wel de essentie van de Tibetaanse leefwijze uitmaakten.)
Toch was ik niet onverdeeld enthousiast over het Dubbelspel. Ik heb het halverwege weggelegd en mezelf later moeten dwingen verder te lezen. (Want een echt oordeel kun je alleen vellen, als je het helemaal gelezen hebt, vind ik.) Samengevat: ik wil wel iets opsteken uit een boek, maar het moet wel op een aantrekkelijke manier gebracht worden. En dat laatste vond ik niet het geval.
De bedoeling van het boek was mensen aan het lezen te krijgen. Dus eigenlijk wilde ik dat van jullie weten: was het daar geschikt voor? In een kritiek stond: "Het geeft weliswaar een goed beeld van de Cariben, maar het leest niet gemakkelijk, het is nogal dik en het ziet er verschrikkelijk uit."
Kortom: persoonlijke smaken verschillen (gelukkig), maar was Dubbelspel wel een goede keuze voor een leesbevorderingsproject?
"Een mens die het aandurft om een uur te verspillen heeft de waarde van het leven nog niet ontdekt."
Charles Darwin Engels medicus en bioloog (1809-1882)