Per Petterson - Twee wegen

Willeke schreef : Ik had nog wel een paar vragen over dit boek,

Wat vinden jullie bijvoorbeeld van de opdracht voorin

"Oh sister am I not a brother to you

and one deserving of affection"

Ik zag het als een verwijzing dat Tommy zich tekort voelde schieten naar Siri.

Maar in welk opzicht?

Hij voelde zich wel enorm verantwoordelijk voor haar en de tweeling.

En wist hij bijvoorbeeld ook van de relatie tussen Siri en Jim?

Ik begrijp het citaat niet zo goed.

o zus ben ik niet als een broer voor jou en een die affectie verdient?

Het zou kunnen dat het citaat verwijst naar Tommy en Siri. Die twee stonden elkaar heel na.

Tommy wilde de grote broer zijn, de grote beschermer, maar toen Siri te kennen gaf dat ze naar zee wilde en zich wel zou redden knapte er iets in Tommy en begon hij te huilen. Zijn 'vader'rol viel toen weg. Misschien was dat wel iets waar hij zijn hele bestaan aan optrok. Siri rende ook nog eens weg toen Tommy kwam vertellen dat hij het huis in brand wilde steken, hij wilde samen met haar afrekenen met het verleden, maar ze luisterde nauwelijks en had iets heel belangrijks... ze moest handballen. Zou hij vinden dat Siri meer dankbaarheid had moeten tonen, meer samen met hem het verleden had moeten beleven?

Dettie

>>>ja de manier waarop het verhaal verteld wordt is mooi. Sommige gebeurtenissen worden vanuit verschillend perspectief beschreven, zowel door Tommy als Jimmy of door Tommy en Siri of Jonsen...

Ik vond bijvoorbeeld de manier waarop wij lezen dat Jonsen al die jaren geweten heeft wat er met de moeder van Tommy is gebeurd en dat hij zelfs een relatie met haar had, terwijl Tommy, die ook tegen ons praat, van niets weet, erg mooi gedaan.

Op de rest reageer ik morgen.

>>>Het is een heel mooi boek maar ook heel triest vind ik. Ik word er een beetje somber van.

Wat een ellende in dat gezin, die eenzame kinderen, vooral Tommy.

Heel schreinend vond ik de opmerking dat Tommy en Jim heel lang dachten dat iedereen maar één ouder had.

Gek he, dat gevoel heb ik ondanks alle treurige gebeurtenissen helemaal niet zo.

toen ik het boek in mijn boekwinkel aan stond te prijzen zei de verkoopster precies hetzelfde, dat het zo'n triest boek was.

Bij mij is op de een of andere manier vooral het verhaal van de vriendschap blijven hangen.

Willeke schreef : >>>Het is een heel mooi boek maar ook heel triest vind ik. Ik word er een beetje somber van.

Wat een ellende in dat gezin, die eenzame kinderen, vooral Tommy.

Heel schreinend vond ik de opmerking dat Tommy en Jim heel lang dachten dat iedereen maar één ouder had.

Gek he, dat gevoel heb ik ondanks alle treurige gebeurtenissen helemaal niet zo.

toen ik het boek in mijn boekwinkel aan stond te prijzen zei de verkoopster precies hetzelfde, dat het zo'n triest boek was.

Bij mij is op de een of andere manier vooral het verhaal van de vriendschap blijven hangen.

ja dat verhaal van de vriendschap is ook zeker blijven hangen. het was een heel unieke vriendschap omdat de jongens

elkaar feiloos aanvoelden. De eerste keer dat ik het boek las had ik ook zoiets van wow dat is een mooi verhaal over

vriendschap.

Maar ik heb het nu opnieuw gelezen en vond het ineens het verhaal zo triest, hangt misschien ook van een stemming af

hoor.

Toch overheerst wel dat het een heel erg mooi verhaal is. Die twee jongens zal ik niet snel vergeten.

Dettie

In boek-delen staat een gesprek met Per Petterson die op zijn achttiende al wist dat hij schrijver wilde worden maar pas debuteerde

toen hij vijfendertig was.

Heel grappig om te lezen is dat hij eindelijk eens een verhaal instuurde en daarop de vraag kreeg: 'Heb je meer?' 'Ja', zei Per

maar dat

was niet zo. Hij schreef wel door en er verschenen diverse verhalen van hem in literaire tijdschriften.

'Heb je meer?' vroeg toen een uitgever. 'Ja', zei Per maar dat was niet zo. Dus stuurde hij steeds wat op naar de schrijver

wat bij elkaar uiteindelijk zijn eerste boek werd. En zo werd Per Petterson schrijver.

Wat ook heel leuk om in dat artikel te lezen is hoe bij Per Petterson een verhaal ontstaat.

Elke verhaal begint met een zin. Een zin die hij hoort, die hij zich herinnert enz. Hij hoort iets en denkt dan hé dat is een

mooie openingszin, het verhaal zelf weet hij dan nog helemaal niet. En dan volgt vanzelf de volgende zin. Hij wacht gewoon

af wat er gebeurt wat hij af en toe heel vervelend vindt, hij wil verder maar weet niet hoe of wat, hij moet wachten tot het

hem te binnen valt.

Soms begint hij aan een hoofdstuk waarvan hij maar hoopt dat het iets te maken zal hebben met het vorige hoofdstuk.

Hij is vooral geïnteresseerd in scènes, de momenten dat er echt iets gebeurd.

Sommige personages krijgen ook geen naam omdat die naam zich niet aandient.

Per Petterson schrijft alles in een keer op en veranderd niets meer achteraf.

Over het ontstaan van Twee wegen vertelt hij dat hij ooit een keer de vuilnisman, die bij hem in de straat woonde, zijn

zoontje van tien een verschrikkelijke trap zag geven. Dat kind vloog net niet door de lucht maar het scheelde niet veel.

Per was toen zelf nog kind maar het had hem wel heel erg geschokt en het was hem altijd bijgebleven...

Die man werd dus de vader van Tommy in Twee wegen.

(De oorspronkelijke titel is Ik weiger)

Dettie

Dettie schreef :
Ik denk ook dat het die scène was waarom Jimmy doordraait. Hij is de enige die weet of het wel of geen opzet was.

Vlak daarna wordt hij opgenomen. Hij heeft mogelijk zijn beste vriend laten barsten, tenminste hij is bang dat Tommy dat mogelijk denkt. Ook met die munt gooien, hij provoceert Tommy.

'Munt' zei hij.

We stonden doodstil elkaar aan te kijken, met maar een paar meter tussen ons, ik wijk niet, dacht ik. Maar hij hield mijn blik vast. Zijn ogen glinsterden. Triomfantelijk, dacht ik. Dit was wat hij wilde dacht ik. Zo wil hij het hebben.

'Oké,' zei ik, 'best', en ik draaide me om en liep naar de uitgang[...]

Mogelijk verwacht hij dat Tommy gaat protesteren, hij wil zien wat Tommy doet, maar Tommy laat zich niet vangen en zegt oké.

Dettie

Dan gaat het dus om ongelijkwaardigheid in vriendschap, als ik het kort samenvat. Jim denkt dat Tommy hem niet heel bijzonder vindt, en dat hij daarom op het ijs in de steek gelaten. Dat verwijt hij zichzelf en daarom denkt hij dat Tommy hem dat verwijt. Omdat hij bevestiging wil en hem uit wil dagen provoceert hij hem.