Jonas Karlsson - De kamer

Voor zover ik me herinner had hij zelf heel simpel werk, maar hij eigende zich werk toe van zijn collega. Iets van rapporten schrijven en dat deed hij wel goed. Hij "zat" wel veel in het kamertje, maar hij had een gestructureerd werkplan voor elke dag. Zijn collega's hadden dan wel geen kamertje, maar waren veel tijd kwijt met kletsen en koffiedrinken e.d. Dus ik denk dat hij niet minder werkte dan de rest. Eerst moest dat stiekem, 's avonds als iedereen weg was, maar later kreeg hij die rapporten gewoon van zijn baas.

Hij kwam op mij een beetje autistisch over. Hij was absoluut niet sociaal, dat werd hem ook niet in dank afgenomen. Ik denk dat ze ook daarom weinig geduld met hem hadden.

Hij is zeker intelligent en ik denk inderdaad ook dat hij een vorm van autisme heeft. Eigenlijk is het grotere kantoor te overweldigend voor hem geweest. Misschien waren er geen problemen opgetreden als hij een echt, eigen kantoor had. Het boek schetst een vrij eerlijk beeld van de maatschappij: voor mensen die anders in elkaar zitten is geen ruimte. Het werd bijvoorbeeld niet gewaardeerd dat hij niet van kletsen hield. Wat maakt dat nou eigenlijk uit? De wereld zou een stuk mooier in elkaar zitten als iedereen elkaar wat meer in zijn/haar waarde had gelaten.

berdine schreef : Voor zover ik me herinner had hij zelf heel simpel werk, maar hij eigende zich werk toe van zijn collega.

Iets van rapporten schrijven en dat deed hij wel goed. Hij "zat" wel veel in het kamertje, maar hij had een gestructureerd

werkplan voor elke dag. Zijn collega's hadden dan wel geen kamertje, maar waren veel tijd kwijt met kletsen en

koffiedrinken e.d. Dus ik denk dat hij niet minder werkte dan de rest. Eerst moest dat stiekem, 's avonds als iedereen weg

was, maar later kreeg hij die rapporten gewoon van zijn baas.

Hij kwam op mij een beetje autistisch over. Hij was absoluut niet sociaal, dat werd hem ook niet in dank afgenomen. Ik denk

dat ze ook daarom weinig geduld met hem hadden.

Het is natuurlijk vrij vreemd als iemand constant tegen een muur aan zit. Want dat deed hij dacht ik.

Als ik het goed onthouden heb dan zat de deur van het kamertje tussen twee andere deuren in. Björn zat of stond dan

tegen die muur, terwijl hij dacht dat hij in het kamertje zat en aan het werk was. Hij deed dan denkelijk helemaal niets,

alleen in zijn hoofd.

Wat mij het meest bevreemd is dat niemand wist dat hij dacht dat hij in een kamertje zat. Ze zagen alleen een collega

constant tegen een muur hangen. Hoe het precies zat weet ik niet meer want volgens jullie werkte hij 's nachts en 's

avonds in het kamertje maar hij leverde wel werk af, tot grote tevredenheid van zijn superieuren... (Ik had in mijn hoofd dat

hij 's nachts op zijn eigen plek in het kantoor zat te werken, en dat ging goed omdat hij dan rust om zich heen had.)

Maar... het kan ook zijn dat hij die tevredenheid ook maar verzon.

Hij ging steeds vaker zijn kamertje in en dan krijg je een onhoudbare situatie.

Het lijkt er sterk op dat Björn autistisch was, gezien de perfecte, keurige rangschikking in het kamertje en de discipline van

zoveel tijd werken en dan 'pauze'. Ik denk dat hij veel teveel prikkels kreeg op dat kantoor en heel erg dat kamertje nodig

had om overeind te blijven. Niemand begreep of zag dat. Net wat hier al gezegd wordt, misschien was het goed gegaan als

er wat meer aandacht voor zijn gedrag was geweest en iemand hem gevraagd had wat hij deed enz. of als hij echt een eigen kamertje had gekregen.

Dettie

Ja dat weet ik inderdaad ook niet meer precies, Dettie, of hij 's avonds/'s nachts ook dat kamertje binnenging. Ik moet die stukken nog eens overlezen.

Hij stond als een standbeeld in zijn "kamertje" en dat vonden zijn collega's nogal creepy. Dat kamertje was naast de lift, op de plek waar alleen de papiercontainer stond, als ik me goed herinner. Ik geloof niet dat hij daar werkte. Hij stond zich alleen "op te laden". Ik zal binnenkort dat stuk over 's avonds werken nog eens lezen, ik heb het nu even te druk met twee gereserveerde biebboeken en nog twee reserveringen op komst. Als jullie nou eens niet van die lovende verslagen schreven, dan kon ik weer verder met mijn eigen boeken en die kan ik gerust even laten liggen.... :mrgreen:

Haha nou dan stoppen we maar met die recensies

ik ga alleen nog maar rotboeken lezen

berdine schreef : Wat me opviel was dat deze wereldvreemde Björn met zijn rechtlijnige denken ook hier en daar gelijk had. Wanneer hij b.v. naar de dokter wordt gestuurd en hij wordt binnengeroepen, zit de dokter op zijn computer te staren en ziet zijn patiënt, ook na enig gekuch van die zijde, niet staan. Björn die er toch al niet naar toe wilde, draait zich om, om weer te vertrekken. Dan pas kijkt de dokter eindelijk op en begroet hem. Dat is toch eigenlijk onbeschoft gedrag?

En je dossiers op het bureau van je collega dumpen, omdat het op je eigen bureau zo'n rotzooi is, terwijl je weet dat je collega een pietje precies is, is ook tamelijk asociaal.

Ja ik ben erg geïnteresseerd in autisme, vraag me niet waarom, maar het fascineert me. Ik vind heel vaak dat autistische mensen gelijk hebben. Heel veel mensen gedragen zich ook erg onlogisch. Ze zeggen het een en doen het ander.

Soms vind ik de gedachten van autistische mensen erg bevrijdend. Waarmee ik niet wil zeggen dat ik jaloers ben op mensen met autisme, maar de logica is soms wel heerlijk.

Dettie