Fredrik Backman - Een man die Ove heet

Heerlijke recensie Renate. Wat is het toch een leuk boek!

Annemarie schreef : Heerlijke recensie Renate. Wat is het toch een leuk boek!

En nou maar hopen dat ik met m'n recensie nog wat mensen over de streep trek om dit boek te lezen.

Soms heb ik een soort bekeringsijver bij boeken die ik mooi vind, of bij muziek die ik mooi vind en die volgens mij ondergewaardeerd wordt.

Ik ben inmiddels op een derde van het boek en ben het Renate eens dat het absoluut niet te vergelijken is met de 100-jarige man. Je kunt het net zo goed vergelijken met De kamer. Beide hoofdpersonen zijn rechtlijnige denkers. Ook de sfeer is wat mij betreft totaal anders. De 100-jarige man is pure kolder. Ove is behalve rechtlijnig ook aandoenlijk. Het is een serieus verhaal met humor.

En Dettie, je hoeft het niet te gaan lezen, maar het gaat niet over zelfmoord. Het gaat over een man die zijn vrouw mist. Het gaat in feite over liefde. "Want de mensen beweerden altijd dat Ove altijd alles zwart-wit zag. En zij was kleur. Al zijn kleur." Hoeveel mooier kun je het zeggen?

Maar goed, ik heb het nog niet uit.... :mrgreen:

Ach wat is dit een heerlijk boek! Zo mooi als Sonja, ook na haar dood, Ove de goede kant op stuurt. Als ie weer eens iets wil weigeren of afwijzen, denkt ie maar aan wat zij gezegd zou hebben, of werpt alleen een blik op haar foto aan de muur en Ove doet wat van hem gevraagd wordt (en wat ie eigenlijk in zijn hart zelf ook vindt dat ie moet doen). Geweldig zoals ze hem bestuurt, zelfs na haar dood. Ik vond het ook erg mooi zoals de liefde tussen die twee beschreven werd. Ze voelen haarfijn aan wat de ander nodig heeft en handelen daarnaar. Ze laten elkaar zichzelf zijn en vullen elkaar aan. Wat je een Grote Liefde noemt.

Het is een humoristisch boek, maar gegrond in een serieus gegeven. En in die humor kun je, anders dan bij de 100-jarige man, meegaan, omdat het zo'n warm en liefdevol verhaal is.

De schrijver weet precies hoe hij een komedie tot een climax moet opbouwen. Als ik één punt van kritiek zou moeten aandragen is het teveel aan vergelijkingen. Het woordje "alsof" komt te vaak voor. Misschien wordt het verhaal dan iets minder humoristisch, maar ik denk dat het dan aan diepgang wint.

Humoristisch dus, aandoenlijk, aangrijpend, warm en liefdevol. Zo zou ik het willen kenmerken.

Ja, Sonja maakte Ove eigenlijk compleet. Zonder haar zou hij misschien gewoon een wat zurige, mensen hatende man zijn, maar door haar is hij aardig en haar invloed reikt over het graf. Ik vind het verhaal over Ove ook veel geloofwaardiger dan de 100-jarige man.

Vandaag raadde een veertienjarige mij met klem dit boek aan en ik mocht het ook lenen van haar, dus ook ik ga het lezen, het gaat alleen nog wel even duren denk ik.

Na jullie reacties ben ik nog nieuwsgieriger.