Erik Menkveld: Het grote zwijgen (samenleesb feb/maart 2012)

ja je gaat hier ook erg van genieten denk ik. Dit is ook zo'n boek dat je langzamer moet lezen.

Dettie

Ik ben op vakantie momenteel, en ik heb ontzettend geluk met mijn boeken, er blijkt alleen maar moois in mijn koffer te zitten.

Willeke

Bij het verslag staan ook allemaal linken naar sites over Diepenbrock en Vermeulen en de muziek is ook te beluisteren (dankzij berdine)

Geeft altijd wel iets extra's vind ik.

Dettie

Leuk, ga ik kijken.

Vandaag bijna aan één stuk door gelezen, wat een práchtig boek!!!!!!

En het is ook nog een romandebuut lees ik. Dan is hij toch wel een grote kanshebber voor de debutantenprijs neem ik aan?

Het verhaal is prachtig, de personages komen heel goed uit de verf, de verhoudingen zijn bijna voelbaar beschreven. Diepenbrock en Jo, Diepenbrock en Vermeulen, Diepenbrock en Elsa, Elsa en Vermeulen. De eenzaamheid van Elsa, het wachten van Jo, de besluiteloosheid van Diepenbrock, de drift en ambitie van Vermeulen. De vriendschap, tussen de beide mannen, die ik eigenlijk tot aan het einde behoorlijk onevenwichtig stond. Er zit wel beweging in, maar pas helemaal op het eind, als Diepenbrock beseft dat hij ook Vermeulen kwijt is, is hij toe aan een soort overgave in die vriendschap. Tot die tijd vond ik hem van tijd tot tijd nog behoorlijk neerbuigend.

De titel is goed gevonden. Hij kan op veel dingen slaan, vooral op het muziekstuk wat Diepenbrock schreef neem ik aan, maar ik vond het toch het scherpst getroffen in de beschrijvingen van Vermeulen tijdens de gruwelen die hij zag in de oorlog;

“en buiten houdt de geluidsdronken luidruchtigheid aan onder het grote zwijgen van het firmament, is elke uitgebrande kerk, elk verwoest museum een stapel geblakerde stenen, en het doden van een mens een onbetekenend voorval, als het doodslaan van een insect”

Een prachtig boek, wat inderdaad het herlezen waard is.

Willeke

Ik luister net wat stukken van Vermeulen, en die vind ik tot mijn verrassing mooier dan ik van te voren dacht.