Jonathan Safran Foer - Extreem luid & ongelooflijk dichtbij samenleesboek

Dit kwam ik tegen in een interview met Jonathan Safran Foer:

Je plaatst 11 september tegenover de vernietiging van Dresden. Waarom? Tijdens het schrijven las ik een essay over Dresden. Het viel me op dat de geallieerden een rechtvaardiging voor dat bombardement gebruikten die me heel bekend voorkwam. Ze zeiden: we zijn er niet trots op dat er onschuldige burgers zijn gestorven, maar dat leed staat in verhouding tot het leed dat de nazi's over Europa hebben uitgestort. Als burger pluk je nu eenmaal niet alleen de vruchten van wat je regeringsleiders doen, maar deel je ook in de verantwoordelijkheid. Dat lijkt heel erg op hoe sommige mensen 11 september verdedigden: die daad staat in verhouding tot het kwaad dat Amerika de Arabische wereld heeft aangedaan. Ik vind dat je geen van beide gebeurtenissen kunt rechtvaardigen. In Amerika werd gedaan alsof het hier de eerste slechte daad in de geschiedenis van de mensheid betrof, terwijl het in werkelijkheid niet eens de ergste gebeurtenis was van dat jaar, in termen van aantallen slachtoffers. Daarom wilde ik 11 september in een historische context plaatsen.

En verderop in hetzelfde interview:

Je boeken zijn volgens sommigen het literaire equivalent van gesampelde muziek. Is dat een belediging? Absoluut niet. Het is onvermijdelijk dat het maken van kunst meer en meer is als het maken van een collage. In muziek is die ontwikkeling het langst aan de gang: er wordt geen muziek meer gemaakt die niet letterlijk of figuurlijk citeert uit andere muziek. In de beeldende kunst is dat nu ook zo. Alleen literatuur heeft het sampelen laat opgepikt. Tegenwoordig gaan schrijvers er van uit dat alles al eens gezegd is en zoeken ze manieren om het zo goed mogelijk nog een keer te zeggen.

Je laatste boek leunt sterk op grafische elementen en foto's. Voegen de beelden iets toe, is de vorm meer dan een gimmick? Dit is gewoon zoals ik het bedacht heb. Ik wil me niet laten weerhouden door het idee dat literatuur alleen uit letters moet bestaan. Net zomin als ik me wil laten beperken door het idee dat ik iets nieuws moet maken. Soms vond ik het nodig om er een foto in te stoppen en soms schreef ik iets om een beeld heen dat ik graag in het boek wilde hebben. Ik zou het prima vinden als iemand straks zegt: die boeken van Jonathan Safran Foer kunnen we echt niet meer bij de romans plaatsen in de winkel.

Is het denkbaar dat je volgende boek geen boek meer is? Dat zou inderdaad best kunnen. Ik ben heel erg gecharmeerd van dat idee. Ik ga er niet automatisch van uit dat het volgende dat ik ga maken een boek zal zijn.

Ik moet er even over nadenken sarah.

Ik vind de vergelijking met gesampelde muziek moeilijk.

Bernadet

ik huurde gisteren de film "everything illuminated" en ik kwam gelijk eens kijken. het boek heb ik niet gelezen, maar de film is erg mooi, overdonderend en lichtvoetig tegelijk, met sterke vertolkingen (onder andere van elijah wood, die de hoofdrol in de lord of the rings vertolkte). ben gelijk nieuwsgierig geworden naar Foer...

Ja het boek is ook mooi. Ik heb om sommige stukken wel moeten lachen, de tolk die in zijn beste Engels de vreselijkste dingen zei, de opa enz. maar het is ook aangrijpend, het verhaal over het dorp. Ik vond Everything is illuminated beter dan Extreem luid & ongelooflijk dichtbij.

Bernadet

Is het al verfilmd? Goh..