Jonathan Safran Foer - Extreem luid & ongelooflijk dichtbij samenleesboek

Ik had er zelf wel een gemaakt, dus een kwestie van even er voor gaan zitten. Anders had ik het niet gekund, want ik heb het boek hier niet..

Hallo,

Ik zit nu in de Bib van Vlieland, schitterend Eiland overigens, en lees na mijn werk vrij veel. Nu ben ik bezig in Extreem Luid en Ongelooflijk dichtbij.

Ik ben het met Bernadet eens dat het boek na het begin wat traag wordt, de grootouders van het hoogbegaafde jongetje zijn niet echt interessant. Hoewel het hele stuk met 'niets plekken' me wel aansprak.

Maar wat is het nut van al die info over die grootouders? Je herkent natuurlijk eigenschappen van die grootouders terug in de overleden vader en in het jongetje, maar verder is er niet zoveel aan.

Maar goed, het is lekker leesvoer, goed geschreven, steeds verrassend en het is heerlijk om te lezen over dat jongetje. Het is zo vertederend om voor je te zien hoe een 9 jarig jongetje zich zorgen maakt over 'de zin van het bestaan', of hoe hij langs de deuren gaat op zoek naar het slot waar de sleutel uit de envelop in de vaas van zijn vader vandaan komt.

Het jongetje is aandoenlijk, maar tegelijk enorm intrigerend.

Zijn gedachten vervelen je nooit, hij is tegelijk een volwassene en tegelijk een (naief kind). Schitterend.

Ik lees dus verder, hoewel ik een hele stapel andere interessante boeken heb. Ik hoop dat verderop in het boek blijkt dat die grootouders een belangrijke rol spelen... maar die oma vind ik ronduit saai.

Aan de andere kant, door het contrast tussen de vrij simpele oma en het geniale jongetje is wel mooi.

Om te zien hoe dat jongetje zijn taal vereenvoudigt en zich aanpast aan de oma, zoals een volwassene bij een kind zou doen!!!!

Dit is een van de mooiste boeken die ik in tijden heb gelezen.

Later, als ik het boek uit heb, ga ik nog wel in op jullie meningen over het boek.

Tussendoor lees ik Harry Potter, het zesde boek, waar ik al twee jaar reikhalzend naar uitkijk. Ik laat het opsturen naar het hotel waar ik werk, dus ik moet een dag langer wachten!

En ik heb het boek nu ook helemaal gelezen.

Hier staat m'n verslag www.leestafel.info/jonathan-safran-foer

Bernadet

Marjo zegt:

Juist erg ontroerend hoe hij met zijn verdriet omgaat, hoe hij zijn moeder er buiten houdt omdat hij vindt dat zij harteloos is. De contacten met al die Blacks zijn zijn verwerking, en zo werkt het toch: door gewoon erover te praten verwerk je zo'n verdriet, en niet met die psych..Niet alleen Dresden, ook Hiroshima haalt hij erbij. Allemaal rampverwerking.De plaatjes en al die andere frutsels hoefden voor mij niet. Was het boek nou echt minder mooi geweest zonder dat?

Wil zegt:

Ja dat rouwen is prachtig beschreven, daar gaat het eigenlijk over volgens mij.

Of het boek minder mooi geweest was zonder al die frutsels..

nee dat niet, uiteindelijk gaat het om de echte inhoud,

en die had ik zonder frutsels net zo mooi gevonden, maar ik vond het toch wel wat toevogen, zo'n aparte vormgeving.

Volgens mij gaat inderdaad het hele boek over rouwverwerking, hoe mensen dat op hun eigen manier doen.

De plaatjes vond ik soms storend. Vooral steeds de foto's van die deur.

In het begin vond ik de enkele zinnen op een bladzijde wel toevoegen, omdat het precies aangaf hoe opa 'sprak' naderhand vond ik het vervelend worden en zeker toen de tekst verdween in zwarte lijnen omdat opa geen papier genoeg had.

Wel leuk was dat de foto's van het boek van Oskar erbij zaten.

Zoals ik al in m'n verslag zei vond ik de rouwverwerking mooi, alleen het verhaal zelf vond ik persoonlijk wat afgeraffeld. De moeder die ineens alles weet, de 'huurder' die opduikt, waarom komt hij? Vanwege die aanslag? De 'vriend' van moeder die zijn verhaal heeft, waarom pas op het eind van het boek? En vooral het einde van de zoektocht. Vonden jullie dat goed?

Oma vond ik een heerlijk mens, erg apart en zeer liefdevol naar Oskar toe. Ik had nog wel steeds moeite met de wel erge wijsheid van Oskar, een jongetje van 9!

Ik weet eigenlijk niet goed wat ik van het boek moet denken, gedeeltes vind ik mooi en andere delen vind ik niet echt geweldig.

Of ben ik weer té kritisch?

bernadet

Wil zegt:

Wat ik me steeds afvroeg..Waar zou de titel precies betrekking op hebben...

Is het misschien dat de klap van de vliegtuigen en de instortende gebouwen extreem luid waren? Ongelooflijk dichtbij slaat volgens mij op dat je meestal gebeurtenissen in kranten leest maar die gebeuren ver weg. Dit was héél dichtbij.

Bernadet

Het staat toch ergens in het boek, die zin? Ik weet niet meer waar, maar Bernadet, als het bij jou nog vers in het geheugen ligt?