Jonathan Safran Foer - Extreem luid & ongelooflijk dichtbij samenleesboek

Maar oma en moeder weten toch ook helemaal niets van zijn zoektocht?

Een van de Blacks (ik geloof dat meisje) had toch eens getelefoneerd? Dat staat ergens op het eind van het boek. Ik weet dat ik ook eerst dacht dat ze er niets van wisten. Maar toen ik dat stuk las van om 4 uur in de nacht thuiskomen verwonderde het me ook. Ik weet nog dat ik toen extra ben gaan opletten omdat ik heel de tijd in mijn achtrhoofd had dat dat zo ongewoon was datzijn moeder niet ongerust was (zou ik wel zijn ook al vertrouw ik mijn kinderen (je kunt soms anderen niet vertrouwen))

Later las ik ergens in een zin dat het meisje vertelt dat ze eens naar zijn huis had getelefoneerd. Dat meisje was een van de eerste die hij opzocht dus leek me dat een "aardige" verklaring. Zijn moeder wist ervan maar liet hem blijkbaar zijn gang gaan. Ook toen hij afspraken bij de ?psychiater of muziekles of tandarts? niet nakwam dacht ik die mensen zouden daarvan toch zijn moeder verwittigen?

Ik denk dat ik op die manier de link gelegd heb dat ze het wel wisten.

Groetjes Inge

Later las ik ergens in een zin dat het meisje vertelt dat ze eens naar zijn huis had getelefoneerd

ja dat had ik dus ook in mijn hoofd zitten. En volgens mij vertelt moeder of oma later ook dat ze er vanaf wisten vanwege dat telefoontje.

Bernadet

Ik heb het even opgezocht en jullie hebben helemaal gelijk. Het staat op bladzijde 310. Abby Black, de tweede Black die Oskar heeft opgezocht, belt acht maanden later naar Oskars huis en dan neemt Oskars moeder de telefoon op. Oskar suggereert hier dat zijn moeder het al die tijd al geweten heeft en zelfs alle mensen die hij bezocht heeft vantevoren ingeseind heeft. Hij denkt dat buurman Black ook in het complot heeft gezeten. Ook zegt hij hier dat hij denkt dat oma er ook wel van geweten zal hebben.

Oskar komt hier dus achter via Abby Black. Met zijn moeder of zijn oma praat Oskar nooit over zijn zoektocht. Ook niet nadat hij erachter is gekomen dat ze ervan weten. De enige met wie hij erover praat is de huurder (zijn opa).

ha bedankt Sarah! Er schiet me nu ook te binnen dat Oskar sommige dingen af en toe vreemd vond. Dat een van die Blacks bijvoorbeeld zijn naam noemden terwijl hij zeker wist dat hij die niet gezegd had. en zo waren er nog meer kleine dingetjes.

Ik zit me af te vragen of dit nu een daad van liefde van die moeder is, dat ze net doet of ze niets weet? Ziet ze dat hij die zoektocht nodig heeft en laat ze hem daarom maar gaan?

Bernadet

Ik zit me af te vragen of dit nu een daad van liefde van die moeder is, dat ze net doet of ze niets weet? Ziet ze dat hij die zoektocht nodig heeft en laat ze hem daarom maar gaan?

Als je weet dat je kind psychologisch lijdt onder het "verdwijnen" van zijn pa, en je weet dat je kind zijn pa nooit kan vinden. Is het dan niet logisch dat je op die manier je kind zo met het overlijden van zijn vader in het reine laat komen? HUM, logisch is hier het woord niet.... Ik denk.... Dat ik mijn kinderen ook hun zoektocht zou laten doen als ik wist dat ze zich daardoor beter voelen. Het is "onschuldig" wat hij doet.

Ben nu al de hele tijd aan het denken. Ik heb het boek deze zomer gelezen, de zoektocht staat mij nog helder in het hoofd maar op de een of andere manier wist ik niet meer wat hij in de envelop (behalve het blad met de naam) gevonden had. Nu weet ik door het verslag wel dat het een sleutel was. ik weet ook niet meer of hij dan degene gevonden heeft die hij zocht. Ik weet wel dat het iets te maken had met een vaas.

Groetjes Inge

En ook van dit boek staan de verslagen nu bij elkaar.

Klik hier www.leestafel.info/boekenarchiefEF/productssimple11.html

Bernadet