Katrhyn Stockett - Een keukenmeidenroman

Ook ik heb dit boek onlangs in één ruk uitgelezen, om deze term nog maar eens te gebruiken, zoals velen hier voor mij, d.w.z. tot in de heel late uurtjes.

Het is een meeslepend boek, een ongelooflijke prestatie voor een debuutroman.

Het meeste is hier al gezegd, dus weinig aan toe te voegen.

Misschien nog hetvolgende:

wat mij is opgevallen, is de jeugdige leeftijd van de blanke (vrouwelijke) personages, ca 23 jaar in het begin, en het verhaal gaat toch niet over zo'n lange periode (of heb ik iets gemist?).

En toch hadden die jonge vrouwen (vooral Hilly) naast hun dominantie over het zwarte personeel, zo'n invloed op het societygebeuren!

Hilly vond ik sowieso een kreng, maar om op zo'n jonge leeftijd al zo'n karakter te hebben!!!

De schrijfster had natuurlijk gemakkelijk de leeftijd van haar personages kunnen verhogen, maar...deed het niet.

Voor haar was dit perfect mogelijk.

Voor mij blijft dit een raadsel.

mira

Misschien was het ook normaal in die tijd. Men trouwde erg jong. De meisjes werden opgevoed om zo snel mogelijk een zo rijk mogelijke man met aanzien aan de haak te slaan. Studeren was voornamelijk bedoeld om een goede man te ontmoeten. Ze hadden geen verdere interesses dan huisvrouw te worden en probeerden op die positie macht te veroveren.

Ik denk dat de mannen het goedmoedig toelieten, verblind door hun knappe vrouwtje en te druk met hun eigen carrière.

Misschien was het ook maar een bepaalde laag van de bevolking. Hadden de oudere vrouwen hun eigen societyleven.

ja ik denk hetzelfde wat berdine zegt.

Er was een tijd geleden een tvprogramma over Nederlandse meisjes die in de hogere kringen geboren en opgegroeid waren. Het was voor hun heel gewoon dat ze veel invloed hadden. Waar ze ook kwamen werden ze behandeld als zijnde belangrijk. Hun wil was wet. Ik denk dat het met deze vrouwen ook zo was. Ze hadden een bepaalde plaats in hun omgeving alleen al door hun afkomst of een invloedrijke man en de rest buigt dan daarvoor. Zo werkt dat kennelijk nu eenmaal.

Dettie

Ik heb dit boek ook gelezen en was er helemaal weg van.

Op het net vond ik volgend commentaar:

leesclubijsselstein.web-log.nl/mijn_webl...t-februari-2010.html

Evaluatie

Een boek met een aparte titel en een leuke voorkant. Het is een bekend onderwerp dat op een leuke, maar misschien te gemakkelijke manier, is beschreven in het boek. Het drukt je neus weer op de feiten over hoe het er nog niet zo lang geleden aan toe ging. Het boek bevat schokkende verhalen, met humor en hoop gebracht. Volgens sommigen van ons is het overdreven gebracht door de verhalen van de zwarte vrouwen met een ander taalgebruik te beschrijven. Samengevat, een onderhoudend leuk boek, maar niet van erg hoog niveau.

Met dat laatste ben ik het helemaal niet eens. het is veel meer dan "onderhoudend leuk". Ik vind het trouwens een prestatie voor een eerste boek.

Tiba.