Ellen Heijmerikx - Blinde wereld (debuut)

Het volgende debuut op dit gebied is al weer verschenen voor de debutantenlijst van volgend jaar:

Franca Treur - Dorsvloer vol confetti.

Het boek speelt zich af in een strenggelovig (reformatorisch) gezin op Walcheren in de jaren NEGENTIG. De Zeeuwse pers besteedt er veel aandacht aan. Het wordt een indrukwekkend boek genoemd. Komende week signeert ze en geeft ze lezingen op diverse plekken in Zeeland. Ze won al eens een essayprijs van NRC-Next.

Ben benieuwd of we er volgend jaar meer van horen. Dat het speelt in de jaren 90 intrigeert me wel. De meeste boeken over dit onderwerp gaan verdere terug in de tijd.

Zie ook: boeken.vpro.nl/boeken/42600455/

Librije.

librije schreef : Het volgende debuut op dit gebied is al weer verschenen voor de debutantenlijst van volgend jaar:

Franca Treur - Dorsvloer vol confetti.

Heb jij het al gelezen, Librije?

Jeannette

Nee, Jeanette, maar ik ga het zeker doen. Zodra ik het via de bieb kan lenen. Het is nu nog te nieuw. En dan horen jullie er meer over.

Librije.

Ik heb het aangevraagd. Nee heb je...

Leuk, spannend! Ik ben benieuwd.

Librije.

Grappig toch hoe verschillend mensen kunnen reageren . Ik ben zelf niet religieus opgevoed. Waarmee ik bedoel dat er gewoonweg geen aandacht aan besteed is. 'Het' was er niet, speelde geen enkele rol. Ik heb wel bijbellessen gevolgd op de lagere school onder het motto: "Dan weet je daar ook wat van".

Mijn oma van vaders kant schijnt wel heel erg katholiek te zijn geweest (zeker na het overlijden op jeugdige leeftijd van haar dochter), maar ze is zo vroeg overleden dat ik me haar nauwelijks kan herinneren. En ik weet dat mijn jeugdvriendinnetje 'naar de kerk ging op zondag'.

Hoe dan ook.. ik vind het erg interessant om dit soort boeken/ervaringen te lezen, omdat ik - hoe ik ook mijn best doe - nog steeds niet in staat ben om te begrijpen hoe iemand in God of Allah kan geloven. In welke vorm dan ook: als grijze (toornige of liefdevolle) man op de troon, als onbewogen beweger, als immanentie, noem maar op. Het zijn met name de monotheïstische religies die me aan alle kanten ontgaan, maar moet direct bekennen dat ik van bv. het Hindoeïsme niet echt heel veel afweet.

Ik weet wel hoe het met 'groepen' werkt, die van 'iets' overtuigd zijn en anderen daarvan willen overtuigen. Of zich willen afscheiden of onderscheiden van anderen. Van daaruit kan ik dan wel weer e.e.a. verklaren (voor mezelf), maar het bijna onvermijdelijke misogynistische van de diverse religies verbijstert me iedere keer weer. En maakt me boos.... en soms heel, heel, heel erg boos.

Ik lees regelmatig boeken over dit onderwerp (maar niet de 'ik was in een sekte/religie en ik ontsnapte' of de 'gesprekken met god'achtige boeken) omdat ik blijf proberen mijn vinger erachter te krijgen, maar het lukt maar me maar niet.

Het enige, werkelijk, enige boek waarin de religie (of zo je wilt de filosofie) van een volk logisch, kloppend en werkend op mij overkwam was in Wolventotem. Dat boek maakte dat ik begreep dat zulke verhalen maken dat mensen kunnen overleven, zin kunnen geven aan hun bestaan *met* respect en zorg voor hun omgeving.

Kortom, eigenlijk wil ik weten waarom Kieke's ouders (en al die anderen) in die broederschap zitten én blijven. Ik hoef niet te weten waarom Kieke er uitstapt, want dat begrijp ik (denk ik) wel en hoe moeilijk dat is, weet en begrijp ik ook. Dit boek hoef ik dus niet te lezen, is mijn voorzichtige conclusie.