Ik heb het boek uit en ben er nog over aan het nadenken. Ik heb niets toe te voegen aan het verslag van jeanette.
Het is een heftig verhaal. Aangrijpend, schokkend en af en toe niet te begrijpen waarom alles gaat zoals het gaat maar ergens snap je dat ook weer wel. Omdat veel mensen het nog moeten lezen plaats ik m'n vragen onder de VERKLAPPER .
V
E
R
K
L
A
P
P
E
R
Ik snapte niet zo goed waarom ze geen papieren had. Ik kan het ook niet terugvinden. Had ze die bewust niet omdat haar moeder joods was?
Kwam bij jullie haar omstandigheden zo schrijnend over dat ze Peter wel weg móest doen? Het leek of ze wel en niet van hem hield.
Ze kon toentertijd ook morfine voor haar zus wegnemen, kon ze vanuit het ziekenhuis geen eten voor Peter meenemen?
Hoe vonden jullie het eind? Waarom kwam ze hem bezoeken? Duidelijk was dat ze hem niet mee wilde nemen. Nog één keer zien?
Vertellen waarom ze het gedaan had?
Hoe vonden jullie Helene in oorlogstijd, was ze echt zo naief, ze verzorgde slachtoffers, vertelden die niets van wat er écht gebeurde?
Hadden jullie ook de indruk dat Martha opgepakt was en overleden was? Volgens de epiloog is het niet zo.
Hoe vonden jullie het geschreven? Ik vond het erg afstandelijk, ik voelde steeds niet echt mee met Helene (maar vond het wel een mooi boek)
Het verlies van Carl vond ik prachtig beschreven. Die verdoofde toestand en verder leven omdat ze nu eenmaal leeft.
Snapten jullie waarom ze met Wilhelm ging?Was dat omdat ze toch iets moest? Het was een erg intelligente vrouw, had ze niets in de gaten van de toestand in Duitsland en het opkomend nazisme? Ik vond dat vreemd.
Er komen vast nog meer vragen in me op maar dit is het voor nu even.
Dettie