Marina Lewycka - Een korte geschiedenis van de tractor in de Oekraïne

Oef, nu moet ik heel erg diep in mijn geheugen tasten, dit boek is aardig diep weg gezakt. Altijd fijn dit forum, dan kan ik in ieder geval terug lezen wat ik er tóen van vond

Ik moest bij het lezen van dit boek ook even denken aan 'Langzame man' van J.M. Coetzee. Dat is een boek waar m'n vader nogal gek op was. Ook hierin komt een man voor, die zich te zeer verantwoordelijk voelt voor het welzijn van iemand anders en daardoor in de problemen komt. M'n vader herkende iets van zichzelf in de hoofdfiguur in de verhouding met een hulp in de huishouding die hij op dat moment had.

Het is niet verkeerd om mensen te willen helpen, maar het is wel verstandig om bepaalde grenzen in de gaten te houden.

De vader van Nazdja (hoe heet ze nu eigenlijk?) en Vera gaat hierin te ver, misschien ook gedreven door een vorm van eenzaamheid. Ergens vind ik hem vooral vreselijk eigenwijs en irritant, vooral omdat hij niets lijkt te leren. Valentina belazert hem, gedraagt zich grof tegenover hem en laat haar minachting tegenover hem duidelijk blijken, als hij haar niet kan geven wat zij wil, namelijk een leven in luxe, met een dure auto en alle andere dingen die de gemiddelde Brit zich ook niet kan permitteren, maar toch wil vader haar weer terug hebben, als de echtscheidingsprocedure al in gang is gezet. Vera vind ik ook niet al te sympathiek. In zekere zin lijkt ze misschien op Valentina. Ze is ook erg op geld uit en soms krijg je de indruk dat het welzijn van haar vader haar minder interesseert, dan het feit dat zij misschien voor allerlei kosten op moet draaien. Vader wordt door haar vooral gezien als iemand die absoluut niet voor zichzelf kan zorgen en maar opgenomen moet worden. De ik-figuur is eigenlijk nog het sympathiekste van het stel. Zij wil nog altijd het beste voor haar vader, maar ze ziet ook in dat een relatie met Valentina dat absoluut niet is. Ze verdedigt haar vader ook tegen Vera, die vooral aan haar eigen belangen denkt.

Mijn vader is ook wat eigenwijs, maar ik hoop dat hij in ieder geval wat minder naïef is.

En ik heb ook dit boek uit. Drie boeken in minder dan een week, ik heb het wel eens slechter gedaan, hoewel het boekje van Anton Valens erg dun was.