Marina Lewycka - Een korte geschiedenis van de tractor in de Oekraïne

Geen lidwoorden? Is dat een verrijking of een verarming..ik zit me af te vragen of wij ook zonder zouden kunnen..

Inmiddels heb ik het boek ook gelezen en ik vond het wel aardig.

Heb zelfs even gewtijfeld of ik het wel uit zou lezen.

Pas op het eind werd het wat beter en kwamen de personages beter uit de verf. Maar de Oekraïnse bleef een beetje een ordinaire voluptueuze vrouw en eigenlijk was ze meer een achtergrondfiguur dan dat je haar leerde kennen. Vader was dé man, hem vond ik eigenlijk wel leuk, zo oud maar nog vol energie, steeds nieuwe dingen bedenken.

Maar een echte aanrader, nou nee.

Dettie

Vanmorgen zei Renate Dorrestein op de radio, dat een goed boek iets met de lezer doet..

Dit boek heeft niets met jou gedaan?

Over die vraag ben ik nou helemaal aan het nadenken geslagen...

De verhalen over de geschiedenis van de tractor heb ik overgeslagen.

En de rest... nee ik heb nou niet dat ik steeds aan het verhaal loop te denken wat ik bij andere boeken wel kan hebben.

Misschien, hooguit, dat die Valentina in haar wanhoop zover gaat. Maar het verhaal was te zwak om daar echt onder de indruk van te zijn.

Dettie

Die technische verhalen heb ik ook blauw-blauw gelaten, de rest was een aardig, en soms grappig verhaal over een gelukszoeker, 'ster' in dit geval. Ik heb me wel af zitten vragen toen of de schrijver een bedoeling had, of ze het verschil tussen oost en west wilde aantonen, of de kwetsbaarheid van een eenzame man, of misschien het opportunisme van de Oekraïense..

Als ik mijn eigen verslag lees denk ik dat ik zelf vooral gevallen ben voor de historie die er in verwerkt zit, en de humor.

In een interview las ik dat de schrijfster juist meer doelde op de schok die je als dochter krijgt als je vader zoiets doet. Het is haar echt overkomen, autobiografisch dus. Ze heeft er ook haar Oekraïense achtergrond in verwerkt.

"Iedereen mag verliefd worden maar niet je vader"

.

Hee, dat het dáár de schrijfster om ging.

Ik heb me ook al af zitten vragen wat er precies met het boek bedoeld werd.

Ik had toch meer gedacht dat het over ouderdom en aftakeling ging, ondanks dat de vader nog zeer levendig was. Maar hij kon zichzelf niet meer verzorgen, maakte een puinhoop van zijn huis enz. en de schrijfster deed wel een beetje overkomen alsof het verstandelijk ook niet zo goed meer ging... vandaar de 'mooie' Valentina.

Het kon ook zijn dat ze de problemen van een asielzoeker wilde laten zien, maar daar is ze niet in geslaagd.

Maar dat het om "Iedereen mag verliefd worden maar niet je vader" ging, nou nee dat had ik er niet uitgehaald.

Dettie