Christiaan Weijts: art. 258b (debuut)

Ik heb dit boek een tweede kans gegeven. Ik weet eigenlijk niet waarom. Ergens, maar waarom dan, had ik steeds het idee dat het toch wel een goed boek was. En jawel, de tweede keer oordeelde ik positiever. Het is goed geschreven. Wat dat betreft is het een goed debuut. Er is alleen een heel groot MAAR: het verhaal boeit niet. Op blz. 155 besloot ik dat ik niet hoefde te weten hoe het verder ging met die jongen en zijn Victoria en zijn moeilijkheden. En toch kan ik niet eens precies zeggen wat er nu aan mankeert.

Ik moet heel erg hard nadenken om te weten wie die Victoria is..

al staan de grote lijnen van het verhaal nog wel voor de geest.

Wat leuk, precies een jaar later weer een bericht over dit boek. Wat mij betreft mogen andere 'oude' boeken ook weer een beetje aandacht krijgen.

Groetjes