Christiaan Weijts: art. 258b (debuut)

Nou goed, na de dringende oproep van Irene probeer ik het nog even.....Al vind ik de sfeer wel erg Ronald Giphart......Maar het regent vandaag, ik ben vrij van het werk, en lui dus op de bank met het boek dan maar...

Mijn mening veranderde niet na die eerste honderd pagina's, dus ik ben heel benieuwd hoe het jou vergaan is Petra!

Tsja, blijkbaar zijn er mensen die dit wel een goed boek vinden. Ik vond het echt een afgrijselijk boek. Het hele boek, van begin tot eind, kon mij niet boeien. De seksverhalen niet, de muziek niet, het leven van de nietsnut niet.

Achteraf gezien vond ik het hele boek zonde van mijn tijd en geld. Maarja, voor hetzelfde geld was het een pareltje geweest. Geen haar beter dan Giphart en die lees ik ook al tijden niet meer.

Helemaal mijn mening Steven..

Boek is uit.

Het ligt nu naast me en ik kijk erna en twijfel. Vond ik het nu een goed boek of niet. Ik moet zeggen dat het eerste gedeelte van het boek me wel 'greep' ondanks alle sex kon het verhaal me boeien. Het tweede gedeelte van het boek koste me echter moeite. Steeds meer details over de muziek, die ik niet ken en me niet echt kan voorstellen. Steeds meer en meer had ik het gevoel dat de verhaallijn een beetje los kwam van wat Weijts aan het begin voor ogen had.

De laatste bladzijden heb ik echter wel weer prettig gelezen, het verhaal was klaar.

Originele opzet doordaat Weijts spreekt over verdachte en de aanklacht als een rode draad door zijn verhaal laat lopen. Soms wel erg expleciet.

Ik heb het boek half gelezen en vind het niets.

Vervelende vent, vervelend geschreven. Ja het deed me erg denken aan Giphart en die lees ik ook niet graag.

Ik denk dat dit boek toch de debutantenprijs gaat winnen omdat het wel heel anders is dan de rest van de boeken. (moet De steniging nog lezen)

En het ook wel een beetje de tendens is om dit soort boeken van een prijs te voorzien.

Gebeurt me niet vaak dat ik een boek niets vind trouwens.

Dettie