Boeken die ik niet verder wil lezen dan zo'n 50 pagina's

Ik ben wel verder gekomen dan 50, maar ik leg het nu echt weg. Het boeit van geen kanten.

Sisi's winterlied van Lucas Zandberg.

He jammer, het lijkt mij zo'n mooi boek. Ik krijg het over een tijdje, wanneer weet ik nog niet.

Dettie

Drie boeken onverrichter zake weggelegd. 'Tom is dood' van Marie enz, nee, dat kan ik niet lezen, zo';n boek. Net als dat van Thomèse een paar jaar terug: niet voor mij.

Toen 'Rosario is dood'. Totaal ander onderwerp, maar ook dat is niet een thema waar ik een roman over wil lezen. Hoe gestoord moet je zijn om überhaupt zo'n boek te willen schrijven, zo gedetailleerd? Bah..

Een boek waar ik al langer mee worstelde heb ik nu ook terzijde gelegd: 'Reis naar het eind van de nacht', van Céline. Het is een erg somber, wat langdradig boek. Het stuk over de eerste wereldoorlog heb ik wel gelezen, maar toen de hoofdpersoon naar Afrika ging (later nog naar Amerika) ben ik toch afgehaakt. Nu was het niet alleen meer de stijl die tegenstond, nu boeide ook het verhaal niet meer.

En nog een boek dat ongelezen terug kan. Gioconda Belli: Het geheim van de verleiding.

Ik had het meegenomen omdat het gaat over Johanna de Waanzinnige, maar de vorm van dit boek is zodanig dat het niet boeit. Ik heb van dezelfde schrijfster ooit 'de bewoonde vrouw' geprobeerd, en ook weggelegd. Zij schrijft niet voor mij.

Het ruimt in ieder geval lekker op.

Nou, nou, nou, Marjo, wat een sombere boeken allemaal. Vandaar dat ze zo lang ongelezen staan, waarschijnlijk.

Volgens mij is "Rosario is dood" ook bedoeld om te shockeren. Het is een aanklacht tegen de kinderprostitutie op de Philippijnen en naar ik meen gebeurt dit ook werkelijk zo. Al zou het maar half waar zijn, dan is het nog verschrikkelijk. De schrijfster wil hiermee de mensen eens goed wakker schudden, maar ik begrijp volkomen dat je dat niet lezen wilt. Als mensen momenteel dit boek van me willen lenen, waarschuw ik ze ook altijd, dat ze daarna vakantiegangers naar de Philippijnen, Thailand e.d. landen - en met name alleenstaande mannen - niet meer zonder bijgedachten in de ogen kunnen kijken.

"De bewoonde vrouw" vond ik trouwens wel een goed boek!

Dat zegt Axelsson inderdaad in haar voorwoord. Maar dan nog: om dat allemaal zo in een roman te beschrijven, bah..