Boeken die ik niet verder wil lezen dan zo'n 50 pagina's

Tof, ben ik niet alleen desiree :lol: Dacht al dat ik als enige die vreemde neiging had om als ik een boek begin hem ook te willen uitlezen.

Inge

Ha Desiree, je bent er weer!

Normaalgesproken lees ik een boek ook uit, komt zelden voor dat ik het niet uitlees. Vaak denk ik, het komt vast nog wel, het wordt nog wel beter.

Maar soms kan ik na een hele worsteling de moed niet opbrengen het verder te lezen, vooral als het een heel dik boek is, en dan klap ik het dicht.

Dettie

Desiree:

maar zou er zelf niet over peinzen om een boek niet uit te lezen

Zo denk ik er in principe ook over. Dat was dus ook een van de redenen om niet te beginnen aan een boek waarvan ik ernstig twijfelde of ik het wel helemaal uit zou willen lezen.

Heb jij wel meegedaan met het samenleesboek van deze maand Desiree? En zo nee? Mogen we dan de reden weten :

Ik vind dat je alleen je literaire bordje leeg hoeft te eten, als je zelf hebt opgeschept

Maar hoe weet je nu of je een boek wel of niet wil uitlezen als je het niet eens probeert??

Als ik dus een boek wegleg om niet verder te lezen (ik meld het hier het meest, dus misschien doe ik het ook het meest?) dan is het inderdaad vaak tegen beter weten in dat ik "opschep" om met de beeldspraak mee te gaan. Heel soms gebeurt het dat het meevalt, dat ik dus moet toegeven dat het lekkerder is dan het er uit zag..maar vaak ook niet.

Ik leer mijn kinderen toch ook om in ieder geval eerst van het gerecht te proeven voor ze definitief 'nee' zeggen?

Vaak weet je dat ook niet van te voren Marjo, wat je te wachten staat en dan ben soms achteraf blij, dat je er toch aan begonnen bent, ondanks dat het je niets leek. Maar in dit geval had ik al teveel negatief commentaar gehoord voor het boek aan de beurt was en had ik net een behoorlijk dik boek uit (dat ik ook met tegenzin aan begonnen was, maar dat reuze meeviel). Dan ga ik daar dus niet meer aan beginnen, omdat ik het dan ook uit moet lezen van mezelf.

Bovendien bedoelde ik met "zelf opscheppen" dat het niet mijn keus was, maar die van de andere forumleden. Dat schept naar mijn gevoel iets minder verplichtingen. En ik heb er ook geen definitief nee tegen gezegd. Op een ander moment ga ik het misschien nog eens proberen.

Maar verder denk ik, dat ik iets van jouw nuchterheid kan leren: het is ontegenzeggelijk zo, dat als je jezelf toestaat iets wat niet bevalt gewoon weg te leggen, je eerder bereid zult zijn van alles te proberen en wie weet wat voor moois er dan nog op je pad komt..... :idea:

Boeken niet uitlezen doe ik zelden. Zoals hier gezegd, je weet vaak niet van tevoren (wat ook weer een plus is) wat je te wachten staat. Ik wil ook niet zo gauw opgeven. Iets wat veel lezers niet beseffen is, dat boeken vaak meerdere keren nodig hebben om echt gewaardeerd te worden. Als ik een groot werk uit de wereldliteratuur wil lezen en ik weet zeker dat het echt iets voor mij is, maar het valt dan tegen, dan ga ik net zolang door tot het raak is! Als vaker hier door mij gemeld, maar gewoon een uitstekend voorbeeld is Op zoek naar de verloren tijd van Marcel Proust. Een kolosaal werk van 3500 bladzijden verdeeld over 7 delen. Ik ben hier drie maal opnieuw aan begonnen en bij de derde keer pakte het me pas. Nu heb ik de hele cyclus één maal gelezen en ben aan de tweede maal bezig en weet dat ik hier de rest van mijn leven genoeg aan hebben. Kortom een ervaring die je maar een enkele keer in je leven meemaakt.

William Faulkner was een andere openbaring.