Momenteel lees ik.....

Precies, en ze zijn vaak ook goed geschreven, literair zelfs. Ik heb het idee dat daar zo'n veertig, vijftig jaar geleden ook niet echt op gelet werd.

Ik weet het niet. De kinderboeken die ik als volwassene uit de bibliotheek in de buurt (die inmiddels al een hele tijd weg is) haalde, voldoen toch niet echt aan het begrip literair. Ik denk dan aan boeken uit series als Arendsoog, Bob Evers en Pim Pandoer. En ik heb verschillende delen van Harry Potter gelezen (in het Engels, dat dan weer wel). En of De pinguïns van meneer Potter nu aan het begrip literair voldoen, weet ik ook niet. Wat is dat eigenlijk literair? Ik lees boeken, of het nu literatuur is of niet, zou ik niet weten. Vroeger was de definitie van literatuur min of meer dat gene wat na een lange tijd nog steeds de moeite waard is, hoewel je bij die definitie ook wel vraagtekens kunt zetten.

Nee, ik denk niet dat je Arendsoog, Bob Evers en Pim Pandoer als literair mag aanmerken. Harry Potter ook niet.

Waarom, kan ik niet goed zeggen, het is meer een gevoel.

Wel denk ik dat bijvoorbeeld Guus Kuijer met Het boek van alle dingen een literair boek geschreven heeft.

( www.leestafel.info/guus-kuijer-10-12-jr )

of De geheime tuin van Frances Hodgson Burnet

of Huckleberry Finn en Tom Sawyer van Mark Twain

of De vanger in het graan van Salinger

Wat literatuur precies is hebben we hier al veel discussie over gehad en eigenlijk is het niet te zeggen.

Ik denk dat wat jij schrijft 'datgene wat na een lange tijd nog steeds de moeite waard is' of misschien tijdloze verhalen. Ik weet het niet.

Thea Beckman staat volgens mij ook als literair schrijfster te boek.

Zou wel eens leuk zijn om te kijken wie wat als literair kinderboek ziet.

Dettie

Tussen echt literair (wat kinderen vaak niet eens lekker lezen vinden) en pulp (wat ze heel graag lezen) vallen een heleboel leesboeken!!!

In mijn ogen dus ook Harry Potter, Arendsoog en zo. Dat zijn geen pulpboeken, en ze zijn niet al te moeilijk.

Pulp vind ik die series als 'Floortje', of 'Heksje Lily'. Leuk, maar ze voegen niets toe.

Literair: Sjoerd Kuyper; Daan Remmerts-de Vries en die jij noemt zeker ook (al vind ik Salinger niet geschikt voor kinderen onder 15))

Tijdloos is eigenlijk ook al een vaag begrip. Het boek De pinguïns van meneer Potter is ook al in 1939 geschreven. Maakt dat het dan tot literatuur?

Het verschil met pulp is misschien wat gemakkelijker, maar er is een heel grijs gebied. Bob Evers zou je misschien als pulp kunnen beschouwen, boeken waarin de hoofdpersonen nauwelijks ouder worden, maar de tijd wel aardig verstrijkt, beginnend in de jaren 50, terwijl de laatste boeken zich na de val van de muur afspelen.

Ik ken Bob Evers niet. En die pinguïns ook niet. Ik denk wel dat tijdloos een van de criteria moet zijn, maar er is meer. Het boek moet ook iets toevoegen aan het leven van de lezer. (wel lastig dit, ik weet wat ik bedoel, maar leg dat maar eens uit)