Henk van Woerden - Ultramarijn (samenleesboek)

Al een paar dagen loop ik te worstelen met mezelf over dit boek. Wat is het? Wat moet ik hiermee?

Lees verder, klik hier www.leestafel.info/henk-van-woerden

Dettie

Je schrijft een heel intrigerend verslag vol vragen, Dettie.

Ik neem er zo maar je eindvraag uit:

Maakt die worsteling het misschien tot een goed boek omdat je die worsteling hebt ?

Ik heb het boek niet gelezen, dat om te beginnen

Maar die worsteling kan ook uit gegeven voortkomen: die incestverhalen, toch een gegeven dat afschrikt...

Kan het zijn dat doordat het boek mooi geschreven is, het acceptabel lijkt, terwijl je weet dat het niet acceptabel is...

en vandaar die worsteling?

Tiba.

Nee het is eerder dat sommige stukken juist zo érg toevallig zijn, wat het verhaal, het boek naar beneden haalde. Dat is eerder mijn worsteling.

Het is niet schokkend geschreven alleen in het begin gebeurt er iets naars maar dat heeft niets met incest te maken. De verhouding die vader en dochter hadden werd zeer acceptabel geschreven, schokte niet. Ook verhouding zus broer schokte mij niet, dat was heel subtiel en totaal niet smerig of schokkend geschreven.

Dettie

Ik heb het boek bijna uit en ik herken de worsteling met de toevalligheden....ik geloof dat ik het zelfs een keer hardop heb gezegd..natúúrlijk.

Met cynische ondertoon.

Mijn ervaring is dat als ik een boek écht goed geschreven vind ik bereid ben álles te geloven,

en als dat niet zo is hapert er wat mij betreft vaak wat in (of aan) het boek.

En dat is hier inderdaad zo.

maar ik herken ook wat jij schrijft over de mooie zinnen, want er staan af en toe toch mooie zinnen en fragmenten in,

en ook de veraallijn heeft iets waardoor ik toch wil weten hoe het afloopt.

Maar er ontreekt iets waardoor het boek met echt van a tot z in zijn greep heeft.

Trouwens wat een totaal ander boek dan "Moe niet kijk nie"is dit zeg,

het lijkt bijna wel van een andere schrijver.

Wil

Trouwens wat een totaal ander boek dan "Moe niet kijk nie"is dit zeg,

Ja, daar verbaasde ik me ook over.

Ook verbaas ik me erover dat dit boek De gouden uil heeft gewonnen.

Soms is het verhaal wel erg dun.

Uit het juryrapport van De Gouden Uil:

‘Dit boek bewijst waarom goede literatuur nodig is. Het gaat voorbij de waan van de dag. Het is een gevecht tegen de onverschilligheid. Het is een boek over volharding, verlies en littekens. Het is een boek met vele thema's. Ultramarijn is het werk van een scherpe, observerende geest, van een betrokken schrijver die met fijngevoeligheid en levenswijsheid zijn personages diepgang geeft. De jury prijst de maturiteit van het boek. Het is gerijpt. Het heeft vele vormen van kennis in zich, zonder ermee te pronken. Het is een bezonken boek vol van de overweldigende, vernietigende, stuwende kracht van een diepe liefde. Het is een boek om lang te koesteren.’

Juryrapport shortlist:

De jaren 1950. In een kuststad aan de Middellandse Zee groeit Joakim op samen met zijn halfzus Aysel. Tussen hen bloeit een broeierige liefde. In een woelige politieke tijd wordt Aysel verbannen naar het noorden van Europa waar zij een dochter baart. Joakim blijft met een heftig verlangen en een leegte achter die hij een leven lang met zich mee zal dragen. Alleen in het luitspel kan hij heil vinden. Tot hij het meisje Özlem ontmoet dat een einde lijkt te maken aan zijn gevoel van ontheemdheid en rusteloos zwerven. ‘Ultramarijn’ vertelt met een groot gevoel voor menselijkheid en oog voor detail de parallelle levens van mensen die iets verloren hebben: een land, een geliefde, een taal. Het bezingt een mooie melancholische liefde die een halve eeuw aanhoudt en de tragiek van mensen die een vertrouwde omgeving achter zich laten. Van Woerdens roman is tegelijk een boek over een land dat worstelt met zijn diversiteit. Door de lotgevallen van zijn hoofdpersonages sijpelen de maatschappelijke en politieke problemen binnen in het Zuiderse migrantenland. Van Woerden maakt subtiel gebruik van zijn kennis van zaken. Zijn prachtig ingetogen en suggestieve stijl, zijn inzicht in maatschappelijke en persoonlijke evoluties, geven zijn verhaal een grote diepzinnigheid.

Dettie

Misschien wel omdat de goede man zo jong gestorven is?

Wat ik me er van herinner is dat ik het grof vond, het boeide niet genoeg om verder te lezen. Helaas is het te lang geleden om iets te kunnen zeggen over jouw opmerkingen Bernadet.