Dat is denk ik de "mythische dimensie" waar over gesproken wordt: de goden kunnen tevreden zijn, aan het noodlot valt niet te ontkomen. Zoals ook bij het gedicht van De Tuinman en de dood (P.N. van Eyck). In mythen (en sprookjes trouwens ook) gebeuren de meest onwaarschijnlijke dingen.
ja maar, ja maar, ja maar... dit noem ik niet echt een noodlot.
Het noodlot was dat ze als halfbroer en zus geboren zijn en liefde voor elkaar voelden. Hooguit kan je nog zeggen dat het noodlot is dat hij gaat houden van zijn dochter omdat zij zo op haar moeder lijkt. Maar zij weet er op gegeven moment van! Zij
kiest ervoor alles te laten zoals het is, en waarschijnlijk hij ook gezien het armbandje (wat bij een geboorte wordt gegeven en wat in zijn jaszak wordt gevonden) Dat is geen noodlot meer... dat is bewuste keuze. Het noodlot was dat zij elkaar zagen, leerden kennen, wat ik, mijn mening, erg vergezocht vond en je al van mijlenver aan zag komen.
Dettie
