Henk van Woerden - Ultramarijn (samenleesboek)

En wat te denken van Aysel die haar land moet achterlaten en Joakim die thuisgekomen van het vakantiekamp zijn geliefde halfzus niet meer vindt? Özlem die Duitsland achter zich laat en zich in Nederland ook al niet thuis voelt? Joakim zwerft later al helemaal zonder thuis rond. Ik zie een heleboel ontheemdheid in dit boek.

Ik heb een paar mooie passages daarover onderstreept.

Zoek ik nog even op.

Groetjes Wil

ps..dank je wel voor de quote uitleg,

maar het is meer dat ik de technische handeling opzich op deze nog niet helemaal onder de knie heb, slecteren enzo.

berdine schreef : En wat te denken van Aysel die haar land moet achterlaten en Joakim die thuisgekomen van het vakantiekamp zijn geliefde halfzus niet meer vindt? Özlem die Duitsland achter zich laat en zich in Nederland ook al niet thuis voelt? Joakim zwerft later al helemaal zonder thuis rond. Ik zie een heleboel ontheemdheid in dit boek.

Ja Joakim vindt zijn zus niet maar is wel in zijn omgeving.

Aysel is de enige in mijn ogen die het aanvankelijk moeilijk heeft met haar omgeving.

Özlem verveelt zich in Duitsland, wil een bruisender leven en daarom gaat ze naar Nederland. En ze voelt zich wel thuis, loopt genietend door Amsterdam en vindt het heerlijk dat daar alles kan. Ook haar werk vindt ze niet echt erg.

Alleen wil ze, zoals ieder mens, er af en toe wel eens uit.

Joakim kan geen rust vinden omdat hij nog steeds zijn grote liefde zoekt maar zijn omgeving kan hem niet echt veel schelen.

Tenminste, zo zie ik het. Jij niet berdine?

Dettie

Niet helemaal, nee. Aysel vindt het juist naarmate ze langer in Duitsland is, moeilijker om daar te leven. Eerst probeert ze nog te acclimatiseren, maar het gevecht tegen het oprukkend racisme wordt haar te veel. En misschien moet je het ook niet helemaal letterlijk nemen. Joakim voelt zich nergens thuis zonder Aysel. En Özlem lijkt het wel prima te vinden in Amsterdam, maar stort toch ook in en vindt uiteindelijk rust bij haar roots. Niet voor niets besluit ze daar te blijven, ik meen, nog vóór ze Joakim heeft gevonden.

Hier de passages die ik bedoelde, over de tragiek van mensen die hun vertrouwde omgeving achter zich moeten laten..

Äysel zal zoiets ook hebben ondervonden; de schaduwkant van landje wisselen, vluchten uit de ene taal naar de andere.

Eigenlijk is het niet eens zo dat je een táál aanleert, waarneer e verhuist, je leert een ander persóón aan. Iemand die handen en voeten moet krijgen in een andere cultuur. En je laat je vroegere persoon in de steek, pleegt daar verraad aan"

En

"Eenmaal aangeland in een nieuwe taalmens keer je niet gemakkelijk meer terug. de vorige mens wordt een vreemde, iemand op wie je niet kunt vertrouwen, wiens hart en lever gebrekkig zijn gaan praten.

Een spraakgebrek"

Wil

En Librije heeft ook een mooi verslag gemaakt

klik hier www.leestafel.info/henk-van-woerden

--