Venushaar
Michail Sjisjkin
Dag na dag luistert een Russische tolk naar de verhoren van politiek asielzoekers. Hun ervaringen – echt, verzonnen of geleend – beschrijven de geschiedenis van het Rusland van de twintigste eeuw en raken vervlochten met persoonlijke herinneringen van de tolk. Zijn huwelijk is uiteen gevallen en in Rome probeert hij zijn gevoelens voor de moeder van zijn zoon weer tot leven te wekken. Zelfs in Rome lijkt alles echter een kopie van iets anders, een weerspiegeling van de verhalen eromheen.
Michaïl Sjisjkin woont sinds 1995 in Zürich, waar hij tolkte voor de immigratiedienst. In Venushaar verwerkte hij de indrukwekkende getuigenissen van Russische migranten.
Recensie
Russisch sprekende migranten die naar Zwitserland zijn gekomen om daar politiek asiel aan te vragen, worden bijgestaan door tolken, die hun verhalen aan de medewerkers van de Zwitserse immigratiedienst vertalen. Zo’n tolk is de ik-verteller van deze roman, die begint met de scherpe weergave van enkele verhoren maar al snel van vorm verandert en zich ontwikkelt tot uitgebreide brieven aan zijn zoon, die fantasie-elementen bevatten en qua stijl op sprookjes lijken.
Ondertussen komt er een nieuw personage aan het woord: een bekende Russische zangeres die op Isabelle Joerjeva (1900-2000) lijkt. Zij schrijft een fictief dagboek over haar leven, dat in werkelijkheid door het dagboek van de moeder van de auteur is geïnspireerd.
Door de complexe structuur, veel allusies naar de geschiedenis en literatuur, en het gebrek aan een conventionele plot leest het boek niet makkelijk weg, maar een geduldige lezer wordt beloond door prachtig taal in de tradities van de klassieke Russische literatuur, die de vertaling zorgvuldig weergeeft. De roman kreeg in Rusland De Nationale bestseller prijs (2005). De auteur (Moskou, 1961) woont sinds 1995 in Zurich. Zijn roman ‘Onvoltooide liefdesbrieven’ werd genomineerd voor de Europese Literatuurprijs 2014.
A.I. Priidak, M.Ed.
ISBN 9789021456133 | Paperback | 528 pagina's | De Geus | september 2014