De oude slaaf en de bloedhond
Patrick Chamoiseau
Op de suikerplantage is de oudste man een negerslaaf. Niemand weet hoe lang hij er al is en ook niemand weet hoe hij op de Plantage is gekomen. Is hij er geboren, of werd ook hij aangevoerd met een slavenschip? Ook de Oude Slaaf kan het zich niet meer herinneren. Hij behoort tot de plantage, net zoals de aarde en het suikerriet. Hij doet zijn werk, waarin hij uitblinkt, maar ook al proberen zowel de slaven als de Meester hem te betrekken bij eervolle functies zoals raadgever of Papa van de slaven, de Oude Slaaf doet alleen zijn werk en meer niet. Hij lijkt een vegeterend bestaan te leiden.
De bloedhond kwam aan met dezelfde schepen als de meeste slaven. Ook hij had de nachtmerrie van de overtocht over zee moeten overleven en ook hij heeft vibraties in zijn lijf uit verre landen. Het grote zwarte beest werd in een kooi gezet op de Plantage en loerde naar iedereen die langs liep. Zowel de plantage-hondjes als de slaven waren doodsbang voor dit grote monster, die werd ingezet, zodra een slaaf probeerde de benen te nemen.
Slaven die probeerde te vluchten hadden last van een Ontlading, een subiet moment van opstand. Ook de Oude Slaaf had hier last van, maar hij had zich zijn hele leven weten te beheersen. Maar toen de grote bloedhond op de Plantage kwam, begon hij van binnen te koken en kreeg hij ernstige aanvallen van Ontlading.
Prachtig Creools vertelsel over een oermythe uit de caribische wereld. Het boekje is niet alleen het simpele verhaal van een vluchtende slaaf die achterna wordt gezeten door een hond. In een geheel eigenzinnige taal (La Créolité) vertelt Chamoiseau over de plantage, maar vooral hoe de slaven er leven en zich voelen en waar ze vandaan komen.
Bron: hotel boekenlust
oorspr. titel: L'esclave vieil homme et le molosse oorspr. taal: Frans vertaler: Eveline van Hemert
Gebonden, 154 pagina's Verschenen: mei 2001 Uitgeverij De Geus