De weg naar Chlifa
Michèle Marineau
Oorlog in een kinder- en tienerleven zou een contradictio in terminis moeten zijn. Zelden is de cynische absurditeit ervan zo navoelbaar beschreven als in De weg naar Chlifa van de Frans-Canadese Michèle Marineau, uitstekend vertaald door Tess Visser. Het is een knap opgebouwd boek in drie delen met als intrigerende titels: 'Katalyse', 'Libanon is vooral een gebergte', en 'Het leven gaat verder'.
Het verhaal begint in Canada.
De hoofdfiguur Karim fungeert als katalysator van lust- en onlustgevoelens in een klas van 16-jarigen waar hij na de kerstvakantie als nieuwe, duidelijk wat rijpere 17-jarige belandt. In de klas zitten meer buitenlanders, goeddeels kinderen van politieke vluchtelingen maar toevallig niet één Arabier, laat staan een Libanees.
Karim heeft het geluk of de pech knap te zijn in beide betekenissen. Hij is bovendien intrigerend kort van stof bij alle vragen die op hem afgevuurd worden, waardoor een stel meisjes meteen begint te dromen van 'vurige Arabische types', 'prins uit de woestijn' en dat soort clichés waar Hollywood en flauwe meidenbladen gedeeltelijk verantwoordelijk voor zijn. De 'witte' jongens zijn meteen jaloers, natuurlijk. De brutaalste onder hen, Dave, heeft als enig en ongenadig commentaar: "Een Arabische reltrapper. Als ze daarop vallen..." Karim geeft zo nadrukkelijk te kennen dat hij met rust gelaten wil worden dat niemand hem met rust kan laten.
Karim heeft als enige uitlaatklep zijn dagboek en zijn brieven van en aan zijn boezemvriend Béchir, met wie hij samen is opgegroeid in Beiroet en die met zijn ouders naar Frankrijk gevlucht is. Aan Béchir schrijft hij vooral over alles wat hem tegenstaat in zijn nieuwe gastland. Dat gaat van de grijze lucht, de kou, de sneeuw, tot aan zowat alle meisjes en jongens toe. Béchir schrijft dat Karim zijn woordenschat dringend moet bijspijkeren want dat hij maar blijft steken bij synoniemen voor 'haten': 'Ik heb 'n hekel aan', 'de pest aan', 'verafschuw'... Béchir draagt Karim op een lijst van 21 dingen te maken die hij leuk vindt aan zijn nieuwe omgeving. Dat lukt Karim aan het eind ook, maar intussen is hij het ziekenhuis in geslagen door de dolgedraaide Dave. Daar heeft hij alle tijd om zijn 'oorlogsverleden' in Libanon door zich heen te laten gaan. En vooral zijn vlucht naar Chlifa, een tocht van honderden kilometers, te voet door de bergen. Waarom naar Chlifa? Waarom heet het boek trouwens De weg naar Chlifa? Dat blijft tot het einde toe versluierd, en dat is een van de dingen die het zo spannend maken.
Vanaf 12 jaar.
ISBN 9025728871, uitgeverij Gottmer Haarlem, gebonden, 158 pagina's, formaat 20 x 13.