Thema augustus 2004 - Water

Oceaan van een zee

Alessandro Barrico

In een mysterieuze herberg aan zee verzamelt zich een aantal eigenaardige personen. Een man die liefdesbrieven schrijft aan zijn toekomstige liefde, een vrouw die door een verblijf aan zee haar overspel moet vergeten. Alle individuen hebben een bijzondere relatie met de zee, die daar vanuit de oneindigheid aanspoelt.

De auteur

Alessandro Baricco (Turijn 1958) is een van de geliefdste en bekendste Italiaanse auteurs van deze tijd. Na zijn studie filosofie werkte hij als copywriter, schreef diverse boeken over muziek en was als muziekrecensent verbonden aan de krant La Stampa. In 1992 debuteerde hij met de roman Land van glas, waarvoor hij de Prix Médicis étranger ontving. Zijn grote internationale succes Zijde werd in 1998 uitgeroepen tot Booksellers International Book of the Year. Ook voor Oceaan van een zee werd Baricco onderscheiden. Op zijn novelle Novecento werd de film The legend of 1900 gebasseerd. In Nederlandse vertaling verschenen verder City (2000) en Zonder bloed (2003).

Bruiloft aan zee

Abdelkader Benali

Bruiloft aan zee is een boek dat je langzaamaan verovert. In eerste instantie word je afgeschrikt door de vele stemmen die een nog verward verhaal vertellen. Maar gaandeweg krijg je door al die personen bij elkaar een afgerond verhaal dat naar een bloedstollend einde loopt.

De twintigjarige Lamarat Minar gaat met zijn familie van Nederland naar Marokko. Daar trouwt zijn zus Rebekka met zijn oom Mosa. Oom Mosa ziet echter hevig op tegen de bruiloft. Als vrijgezel kan hij nog ongegeneerd naar de hoeren gaan, maar als getrouwd man moet hij zich houden aan de mores van de godsdienst.

Voordat de plechtigheid plaatsvindt, heeft oom Mosa dan ook het hazepad gekozen. Lamarat Minar wordt erop uit gestuurd om zijn oom terug te halen en zijn familie een vernedering te onthouden.

Op zichzelf is dit een verhaal dat genoeg komische momenten in zich herbergt om uit te groeien tot een soort Marokkaanse schelmenroman. De wijze waarop Benali het verhaal vertelt, tilt de roman boven dat genre uit.

In Bruiloft aan zee kom je veel van de geschiedenis van de kuststreek van Marokko te weten. Je komt erachter hoe mensen aankijken tegen families die hun geluk elders beproeven; je ziet dat morele waarden aan het verschuiven zijn en je weet dat al die oude morele waarden vroeger ook al met een korreltje zout werden genomen.

De meest intrigerende verteller in het boek is de taxichauffeur die mensen heen en weer rijdt van de grens tot aan het dorp. Hij weet veel, want bij krijgt - net als een kapper - alle verhalen te horen. Hij kan verbindingen leggen, gebeurtenissen duiden en toch als een objectieve buitenstaander naar de historie kijken.

Bron:www.digischool.nl

Over het IJ

Kees van Beijnum

Dit boek is een mengeling van roman en documentaire. De journalist die de hoofdpersoon is (Beijnum zelf dus), onderzoekt de moord die twee jongens gepleegd hebben op een oudere man, een nogal louche figuur blijkt het te zijn. Hij "kocht" zijn eigen familie, gaf ze dure spullen en geld, zodat ze hun medewerking aan zijn gore spelletjes niet durfden weigeren. Hij liet zijn (pleeg)dochters sexuele daden verrichten die hij opnam op video (we schrijven 1989). Ook een "bevriende" familie was zijn slachtoffer. De zoon van deze bevriende familie, zelf ook geen lekkertje, zet op zijn beurt een jongen onder druk. Ferrie is een jongen die wat achter is, maar in zijn hart een doodgoede knul.

De journalist loopt mee met het moordonderzoek en probeert er achter te komen hoe het zover heeft kunnen komen. Dit alles speelt zich af in Amsterdam-Noord

De anderhalf jaar onderzoek die van Beijnum gedaan heeft, heeft een goed lopend boek als resultaat. Jammer dat hij in latere boeken veel moeilijker taalgebruik er op na gaat houden.

Marjo

Reflecties op het water

Eva van den Brink

Gebeurtenissen of situaties die mij raken verwerk ik door ze in 'gedachten' te verwoorden. Dit heeft geleid tot gedichten, cabaretteksten en liedjes. Sinds jaren brengen m'n man Hans en ik de vacanties door op onze zeilboot la Concubine. In eigen land op en rond de Oosterschelde maar ook Engeland, Frankrijk en Ierland hebben we bezocht. Hij is de zeiler, ik ga mee voor Hans en spandiensten. Zeilen is soms wel en op andere momenten zeker niet 'ontspannend', deze verzameling gedachten/ gedichten zijn de weerslag hiervan.

De auteur:

Eva van den Brink, geboren 16 juli 1933 te Delft.Van 1950 tot 1955 bibliothecaresse op de bibliotheek van de T. H. aldaar.

Over het water

H.M. van den Brink

Het verhaal gaat over Anton, een jongetje uit een volksbuurt in Amsterdam, die samen met zijn vader de gebruikelijke zondagse wandeling maakt. Zoals altijd wordt hij bij de brug even opgetild om naar het water te kunnen kijken. Op een zondag komt er net een roeiboot met 4 roeiers onder de brug door. Dit maakt een enorme indruk op het jongetje. Vanaf die tijd is hij gefascineerd door roeien.

Anton is enig kind, zijn ouders zijn stille, bijna bangelijke mensen. Zelf is hij ook een stil, bescheiden jongetje. Als hij jaren later de vraag stelt of hij op roeiles mag is dit zo uitzonderlijk dat het gelijk ingewilligd wordt. De roeivereniging wordt bevolkt door elitekinderen en Anton voelt zich daar niet echt thuis, hij praat zelden met iemand, maar het roeien zelf wordt zijn leven.

Als hij na enige tijd samen met David wordt uitgekozen door Schneiderhahn, een trainer met aparte methoden, om voor wedstrijden te trainen kan hij maar niet begrijpen dat uitgerekend hij gekozen wordt. David is een gymnasiumjongen, van goede komaf, dat David gekozen wordt snapt Anton wel.

De trainingen verlopen aanvankelijk moeizaam maar langzamerhand merken ze dat ze vooruit gaan. Het wordt het jaar van de lange mooie zomer, van overwinningen, van een mogelijkheid om mee te doen aan de Olympische spelen. Anton wordt zelfverzekerder, voelt zich kerngezond en bloeit op.

Op gegeven moment kondigt Schneiderhahn aan dat hij hen niet meer zal trainen, ze hebben alles geleerd wat er te leren valt. Hij vertelt dat hij weg moet en niet zal terugkomen. David vertelt dat hij waarschijnlijk gaat studeren, het is dan herfst 1939…. In 1944 staat Anton daar opnieuw, op de totaal vervallen steiger die ooit toebehoorde aan de roeiersvereniging.

Mijn mening.

Een schitterend boek. Het lijkt alleen maar over roeien te gaan wat op zich al prachtig beschreven wordt. Maar het boek gaat over veel meer. Het begint in 1944 en door het verhaal heen wordt daar ook steeds naar teruggegaan. Langzaam voel je aan dat het niet zo goed blijft gaan. Heel subtiel wordt je geleid naar die dag in 1944. Je vraagt je af wat er gebeurde met David (joods?) met Schneiderhahn (Duits?). Anton beseft dat die zomer zijn gelukkigste zomer was. Hij gooit al zijn roeibenodigheden en roeikleding in het water en dan… wat gebeurt er met Anton?

Het verhaal is heel ingetogen vertelt, de beschrijvingen van de omgeving en het spel met het water zijn prachtig. Een mooi subtiel vertelt verhaal. Ik zou zeggen, lezen!

Bernadet

Draag mij over het water

Ethan Canin

'Volg nooit andermans raad op', zei August Kleinmans moeder toen hij nog een kleine jongen was in Duitsland, en met deze woorden als leidraad ontvluchtten ze de nazi's en begint hij later een eigen leven, een familie en een fortuinlijke onderneming. Nu, op achtenzeventigjarige leeftijd, als zijn vrouw is overleden en hij vervreemd is van zijn kinderen, kijkt Kleinman terug op de beslissende momenten in zijn leven die door het lot zijn gevormd; een ingrijpende ontmoeting met een Japanse soldaat in de Tweede Wereldoorlog, het opzetten van een bierbrouwerij, een vakantie op Barbado waarin zijn geliefde vrouw op mysterieuze wijze verdwijnt, de geboorte van een kleinzoon. Uiteindelijk gaat Kleinman naar het hedendaagse Japan in een pogin om het verleden recht te zetten en met zijn eigen zonder in het reine te komen.

De auteur:

Ethan Canin is auteur van onder andere De nachtreizigers en Blue river. Hij studeerde aan Harvard Medical School en is verbonden aan de Universiteit van Iowa.

Ethan Canin is met zijn medische carrière gestopt om zich te wijden aan het schrijven. Zijn vorige roman 'For Kings and Planets' is redelijk goed ontvangen. Ethan Canin is een schrijver die geen moderne literatuur wil scheppen. Hij heeft zijn eigen stijl gevonden in het creëren van personages die hun gevoelens uitvouwen in zijn verhalen. Geen sensatie, geen wereldrampen, geen jonge helden, maar kleine gebeurtenissen werkt hij uit in nieuwe levens van oudere mensen die de gewone realiteit zeer dicht naderen. Het uitgangspunt voor dit boek was een man van 78 die zijn leven achter de rug heeft en één man heeft gedood en mogelijk een tweede. Het is een boek voor mensen die van een rustig en beschouwend ritme houden.