Thema augustus 2012 - Sport

Citaat van de dag

Zonder de bal kun je niet winnen.

Johan Cruijff

De man die in zijn eentje de Olympische Spelen organiseerde

Erik Jan Harmens

Ron van Dijk is getrouwd, heeft twee kinderen en een zwak voor grootschalige evenementen. Hij noemt zichzelf 'een geboren organisator' en was tot twee keer toe ceremoniemeester bij een bruiloft. Nu is Van Dijk toe aan zijn meesterproef: de organisatie van de Olympische Spelen in Nederland en België. Vanuit zijn Vinex-woning, waar hij ook kantoor houdt om de overhead zo laag mogelijk te houden, draaien Van Dijk en zijn trouwe personal assistant Angelique overuren om alles paraat te hebben als het Olympisch vuur over achttien maanden ontstoken wordt. Er zijn echter problemen: de cashflow is niet optimaal, de eerste palen van de stadions moeten nog in de grond geslagen worden, het olympisch dorp is nog niet voorbij de status van maquette, en qua catering luistert - gelet op het grote aantal nationaliteiten van de deelnemers - vooral de keuze van broodbeleg heel nauw. Als Van Dijk met de voorzitter van het Internationaal Olympisch Comité in gesprek gaat over de achterstanden, blijkt dat de organisator bereid is heel ver te gaan om zijn topfunctie veilig te stellen. De man die in zijn eentje de Olympische Spelen organiseerde is een roman over de schoonheid van mismanagement en de lachwekkendheid van deadlines, en een genadeloze afrekening met het aloude adagium 'meedoen is belangrijker dan winnen'

ISBN 9789048812448 Paperback 160 pagina's | Lebowski | maart 2012

Citaat van de dag

De beste manier om een winnaar te blijven is éénmaal winnen en daarna nooit meer spelen.

Anthelme Brillat Savarin

Frans politicus en advocaat 1755-1826

'Heeft yemant lust met bal, of met reket te spelen...?'

Tennis in Nederland 1500-1800

Cees de Bondt

Ingekorte flaptekst:

Lang voordat de Britse majoor Walter Clopton Wingfield op 23 februari 1874 octrooi kreeg voor zijn uitvinding 'A New and Improved Portable Court for Playing the Ancient Game of Tennis', het huidige lawn tennis, werd er al een soort tennis gespeeld, door Wingfield met zekere eerbied 'The ancient game of tennis' genoemd.

Dit oude spel wordt ook nu nog beoefend en wel onder de naam real tennis. De oorsprong ervan ligt in Frankrijk, waar monniken in de twaalfde eeuw ter ontspanning jeu de paume speelden. Via het dak boven de galerijen van de kloosterhof probeerden zij de bal in de openingen van de galerijen te mikken. De tegenpartij moest dit voorkomen door de betreffende opening af te schermen en de aangespeelde bal met vlakke hand terug te slaan. Zelfs bisschoppen speelden een partijtje mee. Eind dertiende eeuw ging men het jeu de paume ook buiten de kloostermuren beoefenen, waarbij enkele elementen werden aangepast aan de nieuwe omgeving. In Engeland werd dit spel tennis genoemd, in de Nederlanden kaatsspel. Het was in die tijd een echte volkssport. Het werd op straat gespeeld, bij voorkeur vlakbij een herberg. Langs het speelterrein was een dakje waarlangs de bal werd aangeslagen. Een gokje op de uitslag hoorde erbij.

Er was echter ook een variant die gespeeld werd op de adellijke kastelen en hoven. Hendrik VIII was een groot liefhebber van het tennis. Al in 1532 lag er bij zijn paleis Hampton Court een tennis court. Ook zijn tijdgenoot, de hertog van Gelre Karel van Egmond, sloeg graag een balletje. Hij deed dit niet, zoals in het begin van de zestiende eeuw nog gebruikelijk was, met zijn blote hand, maar gebruikte een tennisracket. De eerste rackets waren afkomstig uit Nederland en Vlaanderen.

Koningen, hertogen, graven, de prinsen van Oranje, gegoede burgers, studenten, maar ook het gewone volk: iedereen speelde tennis. Bij de handel in tennisballen en rackets en niet te vergeten de weddenschappen die afgesloten werden, ging heel wat geld om. In de loop van de achttiende eeuw nam de belangstelling voor het tennis af.

De Bondt geeft in vlot proza een fascinerend beeld van de ontwikkeling van het tennisspel, de tennis-attributen en de regels, van de spelers, de kaatsbaanhouders, de ballenmakers en de markers en van de plaats van het tennis in literatuur en samenleving. 'Heeft yemant lust met bal, of met reket te spelen...?' bevat bovendien ruim vijftig illustraties. Een prachtig boek voor iedereen die geïnteresseerd is in de zestiende- en zeventiende-eeuwse cultuur.

ISBN 9789065503794 Paperback 179 pagina's | Verloren B.V. | september 2005

Citaat van de dag

Tennis is eigenlijk hetzelfde als ping-pong. Alleen, met tennis staan de spelers op de tafel.

Coluche

Franse komiek en acteur (ps. van Michel Colucci) 1944-1986

Sport - Bergbeklimmen

Over de rand

Joe Simpson

Joe Simpson breekt, kort nadat hij de top heeft bereikt van de Siula Grande (6356 meter) in Peru, tijdens de afdaling zijn rechterbeen. In een sneeuwstorm schiet hij tot overmaat van ramp over een uitstekende rand. Hulpeloos bungelend hangt hij boven de rotsen aan een touw dat hem verbindt met zijn partner Simon Yates. Die heeft niet voldoende kracht om Simpson op te trekken en ziet geen andere mogelijkheid dan het touw door te snijden...

Recensie

Het huiveringwekkende relaas van een klimmer die in de Peruviaanse Andes tijdens de afdaling van een meer dan 6.000 m hoge berg zijn been breekt en uiteindelijk, deels geholpen door zijn partner, toch het dal weet te bereiken. Tijdens het uiterst moeizame verdere verloop van de afdaling valt de gewonde Joe in een gletsjerspleet. Zijn partner, aan het andere eind van het touw, heeft de keus tussen het touw doorsnijden (en blijven leven) of beiden in de afgrond te laten verdwijnen. Hij snijdt het touw door. Daarna worden de innerlijke strijd en de schuldgevoelens van de een beschreven en de miraculeuze overleving van de val en de ongelofelijke wilskracht die de ander ten toon spreidt om het dal te bereiken.

Het boek fascineert, doordat het zonder opsmuk vertelt wat beiden hebben moeten doormaken, fysiek en psychisch.

Door de eenvoud van stijl is dit verbijsterende verslag geloofwaardig van het begin tot het eind. Kleine druk.

Redactie (NBD|Biblion recensie)

ISBN 9789038890784 Paperback 208 pagina's | Nijgh & Van Ditmar | juni 2008

Vertaald door Paul Heijman