Thema oktober 2011 - Helden

Helden op sokken

Annie Makkink

Zus heeft tien broers, van Tien tot Een. Elke dag als de zon opkomt, gaan de broers op stap. Ze gaan op avontuur uit. 's Avonds komen ze moe thuis. Dan heeft Zus alles voor elkaar. Ze heeft geboend en gewassen. De bedden opgemaakt en kolen geschept. De kachel aangemaakt en de bonen gedopt. De tafel gedekt en eten klaargemaakt. Spek met bonen. Daarna gaan alle tien de broers naar bed. En Zus gaat met de kat naar buiten. Met z'n tweeën kijken ze naar de maan en dromen van avontuur.

Op een dag vindt Zus het welletjes. Ze wil ook op avontuur. De kat gaat mee en Een ook. Een die zo mooi kan zingen. Altijd het hoogste lied. Maar Zus beleeft iets wat haar broers nog niet eens zouden durven dromen! En wat ze dan ontdekt…

NBD|Biblion recensie

Het verhaal gaat over een meisje zonder een naam, haar kat en tien broers, die ieder een nummer in plaats van een naam hebben. De dagen verlopen altijd hetzelfde: de jongens gaan op avontuur en het meisje en de kat zorgen voor het huishouden. Het meisje is er niet gelukkig mee en gaat op een dag met de kat en broer Een op avontuur. De broers missen haar vreselijk. Na allerlei belevenissen vindt zij haar eigen naam en geeft ze de broers ook een naam, evenals de kat: Bliks. Ten slotte is iedereen gelukkig met elkaar op een niet door een stereotiepe rol voorgeschreven manier.

Mooi uitgevoerd boek op roomwit glanzend papier met per dubbele bladzijde een of meer prachtige, schilderachtige gekleurde illustraties. Het verhaal is verdeeld in korte en lange strofen met ritmische, niet-rijmende zinnen in duidelijke, krachtige en beeldende taal. Origineel en heel bijzonder boek om over de man/vrouw rolverdeling te praten in groep 4/5/6. Winnaar Gouden Griffel 1999.

Voorlezen vanaf ca. 6 jaar, zelf lezen vanaf ca. 8 jaar.

(NBD|Biblion recensie, Redactie)

ISBN 9789079869039 Hardcover 116 pagina's | Querido Kinderboek | juni 2008

Citaat van de dag

Alle dagen blijft zusje thuis om spek met bonen te maken. En wie ook thuis blijft is de kat. Die doet niets. Pas 's avonds komt de kat tot leven. Dan gaat hij op avontuur in het holst van de nacht. En op een nacht gaat zus mee. Ze gaat ook weer naar huis. Maar er is iets veranderd, de kat voelt het en de tekst benoemt het zo:

"Het is een gevoel van flieren en fluiten.

Van achterstevoren en binnenstebuiten.

Je kunt het niet zien en je kunt het niet horen.

Je voelt het gewoon op je klompen aan."

Fragment uit het Gouden Griffel juryrapport 1999 over Helden op sokken

www.leesplein.nl/assets/juryrapporten/griffel-goud-1999.html

Vandaag: 'Waarom zijn juist zij erin geslaagd om hun dromen waar te maken' Ja, dat zou ik ook wel eens willen weten: waar zit hem dat nou in!

Vooral doorgaan... denk ik zomaar.

Dettie

Misschien, maar voor je kunt beginnen, dat is al een hele stap! En ik bedoel niet dat bergbeklimmen, maar welke droom dan ook waarmaken.

Er zijn er toch genoeg die dromen, maar niets verwezenlijken.

Het écht willen denk ik ook, dromen is leuk maar vaak blijft het daarbij. Pas als mensen het écht willen en er veel voor over hebben om de droom waar te maken en ook écht wat willen doen, er energie aan besteden, er aan werken dan kun je je droom waarmaken.

Ik ken iemand die heel veel droomt maar als puntje bij paaltje komt niets wil doen, het moet als het ware allemaal aangereikt worden. Het in de schoot geworpen krijgen. Ja dan maak je geen dromen waar natuurlijk.

Dettie