Het geheim van Joe Gould
Joseph Mitchell
Joe Gould was een dakloze die tientallen jaren door New York zwierf. Onderwijl werkte hij aan een van de meest ambitieuze literaire projecten van de twintigste eeuw: een orale geschiedenis van New York. Althans, dat dacht hij. En dat dacht naast heel veel anderen ook Joseph Mitchell. Hij schreef een profiel van Gould voor de New Yorker.
NBD|Biblion recensie
In 1942 maakte Mitchell (1908-1996), de toen al vermaarde journalist van 'The New Yorker', een reportage over een bekende New Yorkse straatfiguur, Joe Gould, die claimde met zeemeeuwen te kunnen communiceren. Graag vertelde hij de schrijver over zijn voorname komaf en voortreffelijke opleiding. Nog belangwekkender leek het feit dat de man werkte aan het Boek der Boeken over het leven en de geschiedenis van New York, dat vele duizenden bladzijden zou gaan omvatten. Inderdaad werd hij regelmatig gesignaleerd in bibliotheken en leeszalen, aan het werk aan zijn magnum opus. En zelfs waren er mensen die fragmenten gelezen hadden, Mitchell incluis. Na de instorting en dood van de zwerver besluit Mitchell begin jaren zestig op zoek te gaan naar de manuscripten. Er blijken slechts een stuk of wat schoolschriften te bestaan die alle bovendien hetzelfde fragment, in diverse versies dan wel, blijken te bevatten. Hetgeen resteerde in het tweede artikel in de bundel. P
rachtig geschreven tragikomedie uit het grote stadsleven, te boek gesteld door een eersteklas journalist.
(Biblion recensie, Drs. G. van Aken)
ISBN 9789045001395 Paperback 222 pagina's | Atlas, Uitgeverij | mei 2001
Vertaald door Susan Janssen