Thema april 2010 - Boeken

Citaat van de dag

"Ik moet zeggen dat ik televisie erg leerzaam vind. Op het moment dat iemand de televisie aanzet, ga ik naar de bibliotheek en lees een boek."

Groucho Marx

Had vanochtend al vroeg visite en daarna erg moe en het was al vrij laat om nog een nieuw themaboek te plaatsen. Morgen weer een nieuw boek.

Dettie

Is goed hoor...

De stad van de dromende boeken

Walter Moers

Als de peetvader van de jonge dichter Hildegunst von Mythenmetz sterft, laat hij zijn beschermeling niet veel meer na dan een manuscript. Mythenmetz, een lintworm, ziet zich gedwongen het geheim van zijn afkomst na te gaan. Het spoor leidt naar Buchheim in Zamonië, de Stad van de Dromende Boeken. Als de held de stad betreedt is het alsof hij de deur van een gigantische boekhandel opentrekt. Hij ruikt iets zuurs dat hem aan de geur van citroenbomen doet denken, het opwindende aroma van oud leer en het scherpe en intelligente parfum van drukinkt. Eens in de klauwen van deze op boeken verzotte stad raakt Mythenmetz steeds dieper verstrikt in de labyrintische wereld, waarin lezen een reëel gevaar is, meedogenloze boekenjagers op bibliofiele schatten azen, 'boekelingen' streken uithalen en de mysterieuze Schaduwkoning heerst.

Walter Moers ontvoert de lezer naar het betoverde rijk van de literatuur, waar lezen een avontuur is, waar boeken hun lezers niet alleen op een spannende manier vermaken en aan het lachen brengen, maar ook tot waanzin drijven of zelfs ombrengen.

De stad van de dromende boeken is een avonturenroman met de vaart van een thriller, een horrorverhaal vol romantisch uitvergrote creaturen en een bijzonder leuke parodie op de wereldliteratuur. Tenminste als je met grappen over Goethe en Shakespeare kunt lachen. Of niet.

Walter Moers (1957) woont in Hamburg en staat bekend om zijn meeslepende fantastische romans. Hij creëerde met verpletterend succes personages als Käpt'n Blaubär, het Kleine Arschloch, de Alte Sack, het fictieve land Zamonië en de stripfiguur Adolf. Zijn boeken werden in tientallen talen vertaald.

ISBN 9789089180117 paperback, 503 pagina's | Uitgeverij Houtekiet | mei 2008

Citaat van de dag

"Nergens heb ik meer rust gevonden dan in bossen en boeken."

Thomas a Kempis

Elie Luzac boekverkoper van de Verlichting

Rietje van Vliet

n de tweede helft van de achtiende eeuw debatteerde die zich emanciperende burger dat het een aard had. Over redelijke godsdients, over zedelijkgevoel, over geluk, over de staat, over de welvaart der volken. Het was de tijd van de Verlichting, die in het teken van de vooruitgang stond. Van dit elan had ook de boekhandelveel profijt, zo blijkt uit Elie Luzac (1721-1796). Boekverkoper van de Verlichting.

Luzac correspondeerde met geleerden uit heel de wereld. Wat niemand anders durfde, deed deze eigenzinnige Leidenaar: hij gaf L'homme machine van La Mettrie uit, dat onmiddelijke tot in de verste uithoeken van Europa verboden werd. Luzac zou vaker werken laten verschijnen die in vlammen opgingen. Verboden boeken leverden nu eenmaal veel geld op, net als hoog oplaaiende ruzies tussen geleerden.

Ook in Duitsland was Luzac actief. In Göttingen had hij zelfs een filiaal, zij het niet lang. Voor conflicten met zijn auteurs en met de universitiet aldaar moest hij zich terugtrekken binnen de grenzen van de Republiek. Met zijn fonds zette Luzac voortaan in op het actuele binnenlandse debat, waaraan hij zelf deelnam. Zijn uitzonderlijke stellingnameten gunste van Oranje maakte hem tot een gedemoniseerd man.

Elie Luzac (1721-1796). Boekverkoper van de Verlichting is een monografie over de handel in Ideeën en idealen. We komen er geruchtmakende Europeanen in tegen als Voltaire, Montesquieu, Richardson, Diderot, Catharina de Grote en Frederik van Pruisen. En we zien een periode aan ons voorbijtrekken waarin aan de overheersende rol van de Nederlandse boekhandel in Europe definitief een einde komt.

ISBN 9077503374 Hardcover, 704 pagina's | Uitgeverij Vantilt | oktober 2005