Thema mei 2009 - Lezen

Jawel, die zijn er. Er zijn altijd kinderen die de leiding hebben, waar iedereen naar opkijkt. Als zo'n kind weg is van een bepaald boek, dan helpt dat. Een boekenverslag voor de klas bijvoorbeeld, dat kan anderen nieuwsgierig maken. Soms gebeurt het.

Maar het punt is juist: hoe komt het dat die boeken ín zijn? Waarom slaan juist dat soort onderwerpen zo aan?

Omdat het hun leefwereld is?

Dettie

En daarom vraag ik me af of dit nieuw is. Of vroeger (!) de betere boeken wél gelezen werden, of waren er toen strengere meesters die ons kinderen bepaalde boeken gewoon onthielden?

De wereld is groter nu, ook kleintjes kunnen overal bij, en dan kies je automatisch de makkelijke weg? Zoiets zal het wel zijn.

En waar Kuyper dan ageert tegen de uitgeverijen, nou ja, die gaan natuurlijk ook alleen voor het geld. Niets vreemds aan.

Zelf heb ik het idee dat er vroeger lang niet zoveel boeken werden uitgegeven dan nu. Maar dat kan ook een gevoel zijn.

Uitgeverijen hadden, zoals Kuyper zegt, de bestsellers nodig om te kunnen uitgeven wat ze eigenlijk wilden, dat werd bekostigd door de bestsellers. Nu lijkt het erop dat alleen bestsellers er nog toe doen. Ik denk dat uitgeverijen vroeger toch idealistischer waren.

Inderdaad zijn er ook weinig recensies meer te vinden over kinderboeken, hooguit onderaan een krantenpagina of een strookje aan de zijkant met heel korte beschrijvingen.

Gelukkig doen wij er wat aan met onze debuutpagina voor kinderboeken!

Maar het is eigenlijk wel idioot dat een schrijver 10% van de opbrengst van zijn boek krijgt en nu zelf de illustraties moet betalen.

Zonder schrijver (en illustrator) was een uitgever nergens.

Marjo schreef : En daarom vraag ik me af of dit nieuw is. Of vroeger (!) de betere boeken wél gelezen werden, of waren er toen strengere meesters die ons kinderen bepaalde boeken gewoon onthielden?

De wereld is groter nu, ook kleintjes kunnen overal bij, en dan kies je automatisch de makkelijke weg? Zoiets zal het wel zijn.

En waar Kuyper dan ageert tegen de uitgeverijen, nou ja, die gaan natuurlijk ook alleen voor het geld. Niets vreemds aan.

Ja ik denk ook dat er strengere meesters waren. Wij hadden de 'schoolbieb' wat inhield dat achterin de klas boeken stonden die je mocht gaan lezen.

Vrijdagsmiddags werd er voorgelezen uit De leeuw van Vlaanderen!

Dat zie ik nu toch echt niet meer gebeuren.

Maar ook in de bibliotheek was er een strenge selectie, bij ons werd vooral gekeken naar geloofsaspecten in een boek maar ik weet ook dat de openbare bibliotheek, waar m'n vriendin naartoe ging, geen 'flutboekjes' had liggen.

Nu is er vraag die ingevuld wordt door de bieb, toen las je wat aangeboden werd.

Dettie

Lezen in de lengte en lezen in de breedte

D.H. Schram & A. Raukema

Bundeling van bijdragen aan het gelijknamige congres dat Stichting Lezen in samenwerking met de faculteit der Letteren van de Universiteit Utrecht en de Vrije Universiteit in Amsterdam heeft georganiseerd.

Het lezen van fictie in een bepaalde leeftijdsperiode staat niet op zichzelf. Het lezen ervóór en erna hangen er nauw mee samen. Het ontwikkelen van een leesattitude en leesmotivatie, het aanleren van vaardigheden om fictie te lezen, het leren ervaren van leesvoldoening. Dit alles speelt niet alleen aan het begin van de leescarrière het bepaalt ook de latere fasen van die carrière. Dat is lezen in de lengte: van het voorgelezen worden tot het lezen op latere leeftijd.

Daarnaast gaat het om de inbedding van het lezen. Het lezen van fictie heeft ook te maken met zaken als woord en beeld, verplicht en vrijetijdslezen, fictie en non-fictie lezen, taal- en literatuuronderwijs. Dat is lezen in de breedte.

Paperback 298 pagina's | Eburon Uitgeverij | juni 2007

Citaat van de dag

"Van het lezen van citaten wordt men niet erudiet."

Harry Starren