Thema augustus 2021 - Leestafel volgt haar HART

Ik weet niet meer zo goed wat ik hier op moet zeggen Renate.

Het enige wat ik probeerde te laten zien, is dat je ook met heel veel liefde en dankbaarheid kunt kijken naar degene die je hebt mogen kennen en meemaken.

Mijn schoonvader was bijvoorbeeld een enorm wijze, lieve en leuke man, vol verhalen, een levensgenieter. Hij werd 90. We kijken allemaal met enorme liefde naar hem terug en hebben mooie herinneringen aan hem. Maar hem missen is een groot woord omdat het zo goed is. Hij was op, het was over. Het enige wat je dan nog kunt doen is waarderen dat je zo'n man hebt gekend. Zo kun je er ook naar kijken, als je steeds naar het negatieve kijkt dan trek je jezelf en degene die er niet meer is ook naar het negatieve en doe je diegene die je gekend hebt ook geen recht.

Dettie

Tja, ik weet ook niet wat ik moet zeggen. Ik kijk liever vooruit dan dat ik in m'n herinneringen moet leven en dat vind ik nu moeilijk zonder m'n vader, hoewel er in het laatste jaar misschien ook weinig was om naar vooruit te kijken, maar toen kon ik in ieder geval m'n herinneringen nog delen en praten over hoe leuk de vakanties samen waren. Nu kijk ik naar foto's en kan ik alleen maar denken dat dit niet meer terugkomt.

Dat heeft niets te maken met naar het negatieve kijken. Maar zoals het citaat van de dag zegt: 'Het hoofd doet zijn best, maar het hart is de baas...'

Mijn gewonde hart

Martin Doerry

Het leven van Lilli Jahn is kenmerkend voor de Duits-joodse geschiedenis in de eerste helft van de twintigste eeuw.

Lilli, afkomstig uit een welvarende joodse handelsfamilie, studeert medicijnen en trouwt met de protestantse arts Ernst Jahn. Samen krijgen ze vijf kinderen. Ze werken allebei als arts, totdat de nazi-dictatuur hun leven ingrijpend verandert. De kloof tussen Duitsers en joden loopt dwars door de familie. Ernst Jahn geeft toe aan de druk van de heersende ideologie en besluit zijn gezin te verlaten. Hij laat zich van Lilli scheiden, waarna zij in 1943 naar een werkkamp wordt gedeporteerd. Daar begint een intensieve correspondentie met de kinderen, die nu voor zichzelf moeten zorgen. Vlak voordat Lilli Jahn uiteindelijk naar Auschwitz wordt gedeporteerd, lukt het haar de brieven van haar kinderen via een bewaakster in veiligheid te brengen.

Na de dood van Gerhard - minister van Justitie in het kabinet van Willy Brandt - in 1998 vond de familie de complete briefwisseling in diens nalatenschap. Zijn neef Martin Doerry rangschikte ze, voorzag ze van commentaar en, waar nodig, van verhelderende achtergrondinformatie. Tezamen vormen deze brieven een authentieke en indrukwekkende getuigenis.

ISBN 9789023410935 | Hardcover | 351 pagina's | De Bezige Bij | april 2003

Vertaald door G. Meijerink

Citaat van de dag

Wie een gouden hart heeft, heeft zelden goud...

Gaby van den Berghe (1925-)

Vlaams aforist

Als laatste het hart

Margaret Atwood

Na de wereldwijde economische crisis houden Stan en Charmaine, een pasgetrouwd stel, met moeite het hoofd boven water. Ze wonen in hun auto en verdienen lang niet genoeg om hun torenhoge schulden af te betalen. Ze zijn zo wanhopig dat ze, wanneer ze een advertentie zien in de lokale krant over een 'sociaal experiment' in de stad Isotopia, zich onmiddellijk aanmelden. Alle deelnemers leiden een dubbelleven: de ene maand zijn ze gevangene, de andere maand bewaker. Het is de ultieme vorm van timesharing.

In het begin lijkt alles probleemloos te verlopen. Ze hebben een eigen huis en een vaste baan. Maar wanneer Stan en Charmaine, zonder dit van elkaar te weten, een allesverslindende obsessie ontwikkelen voor het stel dat in hun huis woont als ze zelf in de gevangenis zitten, verandert het sprookje in een levensbedreigende situatie. Wantrouwen, schuld en seksuele verlangens nemen de overhand. Stan moet vrezen voor zijn leven.

Margaret Atwood schreef een even briljante als angstaanjagende roman over de gevolgen die de economische crisis zou kunnen hebben voor de vrijheid van het individu.

Margaret Atwood (1939) wordt beschouwd als de 'grande dame' van de Canadese literatuur. Met haar talloze romans, gedichten en verhalenbundels heeft ze een miljoenenpubliek verworven. Haar werk is in meer dan veertig talen verschenen en De blinde huurmoordenaar werd in 2000 bekroond met de Booker Prize. Ze woont in Toronto.

ISBN 9789044628876 | Paperback | 320 pagina's | Prometheus | oktober 2015

Vertaald door Lidwien Biekmann en Tjadine Stheeman

Citaat van de dag

Kijk nooit naar de waarde van het geschenk, maar naar het hart dat het gaf....

Margareta van Navarra