Thema december 2018 - Toegankelijke boeken... (thema DEUREN/POORTEN)

Citaat van de dag

Verandering is een deur die alleen van binnenuit valt te openen.

Auteur onbekend

Gijs met de groene deur

Leo Janissen

Gijs en Barend wonen bij hun opa. Gijs kan niet goed lezen. Als opa sterft, pikt Barend alle spulletjes in. Gijs mag alleen de groene deur houden. Die heeft hij zelf gemaakt. Met die deur beleeft hij een mooi avontuur...

Recensie

Gijs en Barend zijn twee broers die al heel jong hun ouders hebben verloren. Ze wonen daarom bij hun opa. Als opa komt te overlijden, denkt Barend Gijs te slim af te zijn door opa's spullen in te pikken en het huis te verkopen. Gijs kan echter niet lezen en gelooft alles. Hij wordt dakloos en mag alleen de door hemzelf gemaakte deur meenemen. Uiteindelijk redt hij daarmee een meisje en komt de bedrieger alsnog bedrogen uit.

Gevoelig verhaaltje voor kinderen vanaf 8 jaar met leesproblemen. Spanning is ook aanwezig maar het geheel kan worden gerangschikt onder de categorie happy-end. Het taalgebruik is gericht op de aangegeven doelgroep.

Stevige kaft, zwart-witte illustraties. Rustige bladspiegel. Enige passages in het verhaal zullen bij verschillende lezers herkenningspunten oproepen (pesten, bescherming krijgen bij anderen). Voorzien van het vignet Makkelijk Lezen. Het boek met bijbehorende meelees-cd's wordt aangeboden in Audiovizier/Interactief.

(Biblion recensie, M. ten Have-van Gog.)

ISBN 9789039254714 | Paperback | 56 pagina's | Thieme Meulenhof | december 1998

Citaat van de dag

Ga niet op een muur slaan in de hoop dat het een deur wordt die opengaat.

Coco Chanel

Frans ontwerpster van damesmode en de oprichter van het merk Chanel

De klop op de deur

Ina Boudier-Bakker



In deze roemruchte bestseller uit 1930 tekent Ina Boudier-Bakker (1875- 1966) drie generaties welgestelde Amsterdammers. Met hen toont ze het hele scala aan gebeurtenissen en emoties die een mens van wieg tot graf begeleiden. Boudier-Bakker laat zien dat de mens ook binnen gezins- en familiestructuur in wezen eenzaam is.

Ina Boudier-Bakker plaatste haar personages tegen een levendige achtergrond van cultureel en maatschappelijk leven in de periode van circa 1860 tot 1920. Literatuur, toneel, muziek, sociale verhoudingen, vrouwenemancipatie, het komt allemaal aan bod, binnen en buiten de salon van de familie. Zo biedt De klop op de deur een kleurrijk panorama van een verdwenen Nederland.

De roman is ook een liefdevolle kroniek van Amsterdam, waar de familie Craets woont. Zij beleeft onder meer de demping van de grachten, de opening van het Concertgebouw en het Palingoproer.

De Klop op de deur is een meeslepend verteld verhaal over steeds weer veranderende tijden, over elkaar opvolgende generaties met hun hoop, illusies, verwachtingen, geluk en teleurstellingen.



Recensie

Ina Boudier-Bakker (1875-1966) schreef dit boek, met als ondertitel Amsterdamse familieroman, tussen 1921 en 1930, geinspireerd door de Buddenbrooks van Thomas Mann. Het was een groot succes, al waren recensenten vaak niet enthousiast. Zij vonden het ouderwets, 'huiskamerrealisme', geen literatuur. Maar het boek is nog niet helemaal vergeten. Integendeel: de 23e druk is verschenen, als een vuistdikke paperback (ruim 700 pagina's). De spelling is gemoderniseerd en evidente fouten zijn gecorrigeerd.

Het verhaal is verdeeld in vier delen. Het speelt tussen 1860 en 1920 en gaat over de Amsterdamse familie Craets, met daaromheen vele personen en situaties uit het culturele en maatschappelijke leven van die tijd. Het leven van Annette Goldeweijn, die trouwt met Frederik Craets, is een rode draad. Van het eerste tot en met het laatste hoofdstuk treedt zij op.

Maar niet alleen Amsterdam is het decor, ook de wereldpolitiek, de Frans-Duitse Oorlog, de Eerste Wereldoorlog en de Russische Revolutie komen te sprake. Een terechte herdruk, met een informatief nawoord van Ge Vaartjes.

Paperback; zeer kleine druk.

Gonny Biezeveld

ISBN9789059110205 | Paperback | 738 pagina's | Uitgeverij Aspekt| augustus 2015

Citaat van de dag

In den ouden spiegel waren hun twee gezichten vaal en mat, vlak bij elkaar; staarden uit het glas de luxueuse slaapkamer in als een geheim.

De deur ging open, Rosa kwam binnen met een kop soep. En één moment vaagde haar donkere silhouet als een schaduw over de twee gezichten en wischte ze uit.

Fragment uit De klop op de deur

1931 negende druk

'Van het eerste tot en met het laatste hoofdstuk treedt zij op.' (in de beschrijving van het boek hierboven)

Dat vind ik toch zo vreemd uitgedrukt!