Thema december 2018 - Toegankelijke boeken... (thema DEUREN/POORTEN)

Citaat van de dag

Reiziger, de poort die je zoekt is in een toren die niet bestaat.

Kenneth Patchen (1911-1972)

Amerikaans dichter en schrijver

Honderd deuren

Maria Stahlie



Op haar achttiende verjaardag arriveert Mirjam Ciecierzky op een Grieks eiland in de Egeïsche Zee. Ze zal dan voor het eerst in haar leven langere tijd van haar tweelingzus gescheiden zijn. Op de dag van aankomst maakt zij kennis met een eeuwenoude traditie. Het is het begin van negen maanden vol harde kleuren, zomerstormen, begrafenisrituelen, vliegende olijven, authentieke bewoners en een wonderlijke verzameling buitenlanders.

Maria Stahlie is het pseudoniem van Madeline Tolhuizen (1955)



Recensie

Deze roman is opgezet als een drieluik. De gebeurtenissen spelen zich af op een Grieks eiland rond een Nederlands artsengezin dat daar een half jaar een praktijk waarneemt. Een lid van een tweeling, voor langere tijd gescheiden van haar tweelingzus, raakt in de ban van het eiland. De hechte band tussen beide zussen spiegelt de schrijfster in de band die de bewoners met hun land hebben, met elkaar en met hun doden, en vormt de verhaalstructuur. De tragische gebeurtenissen met een oude Griekse boer, geplaatst tegen de achtergrond van de legende van de honderd deuren, vormt de rode draad in het verhaal.

Vooral het eerste en het tweede deel van de roman zijn meeslepend; in het derde deel zakt het verhaal wat in. De schrijfster geeft een goed beeld van de eilandbewoners, de invloed van de moderne tijd op hun tradities, hun gewoonten en hun levenshouding.

Deze roman overtreft 'Het beest met de twee ruggen'*, hoewel ze daarvoor een AKO-nominatie kreeg, en werd bekroond met de Multatuliprijs 1997. Paperbackeditie; zeer kleine druk.

(Biblion recensie, Redactie)

ISBN 9789057135460 | Paperback | 324 pagina's | Ooievaar | 1996

Citaat van de dag

De herinnering is een straat met deuren en achter iedere deur die opengaat zijn er weer 10 deuren.

Selma Leydesdorff

Nederlands historicus en hoogleraar 1949-

Tussen twee deuren

Nasim Khaksar



'Ik moest in een gang staan, tussen twee deuren die elk toegang gaven tot een zaal.'

Deze woorden, gesproken door de zaalwacht in het titelverhaal van Khaksars nieuwste bundel, lijken op te gaan voor alle personages in zijn boek. Ze bevinden zich 'tussen twee deuren': zo goed en zo kwaad als het gaat proberen ze te overleven in een nieuwe omgeving, maar hun land van herkomst blijft aanwezig - in dromen, in herinneringen, en ook in de berichten die hen van verre bereiken:

'Als hij merkt dat hij op een plein in Teheran staat, vraagt hij zich meteen af of hij wakker was of sliep toen hij de reis maakte. Hoe is hij zo snel van Nederland, het land van zijn ballingschap, naar hier gereisd? Hoe is hij langs de douane gekomen?'

Zoals Chris Keulemans in zijn speciaal voor deze bundel geschreven nawoord zegt, leven Khaksars figuren 'op de tast, nooit zeker van wat hun te wachten staat. De nachtmerrie die Khaksar met bescheiden gebaren schetst, is de werkelijkheid in Iran, Nederland en alles wat daar tussenin ligt.'

Nasim Khaksar kwam in 1983 als politiek vluchteling naar Nederland. Zowel ten tijde van de Sjah als van Khomeini heeft hij gevangen gezeten. Hij is actief in de beweging van Iraanse schrijvers en kunstenaars in ballingschap. Naast zijn vele publicaties in het Farsi werd zijn werk vertaald in het Engels, Zweeds, Frans. In het Nederlands verschenen van hem de verhalenbundel De kruidenier van Kharsavi en Tussen twee deuren, het reisverslag Reis naar Tadzjikistan en de roman Weerhanen en zweepslagen.

Recensie

De uit Iran afkomstige auteur Nasim Khaksar (1944) woont sinds 1983 als balling in Nederland. Hij publiceerde in Nederland eerder onder meer de verhalenbundel 'De kruidenier van Kharzavil' en de roman 'Weerhanen en zweepslagen'*. Ook in deze nieuwe verhalenbundel staat de vluchteling, de balling die probeert te overleven in een nieuw land, een nieuwe omgeving, centraal. Het land van herkomst blijft echter steeds aanwezig. Het tragische is dat hij in zijn geboorteland niet meer bestaat en in Nederland nog altijd niet lijkt te bestaan, aldus Chris Keulemans, die voor dit boek het nawoord schreef: 'Autobiografie van een verdwijnende man'. Mooie, indringende verhalen. Normale druk.

(Biblion recensie, M. Wala)

ISBN 9789055152193 | Other Formats | 174 pagina's | Van Gennep | 2000

Citaat van de dag

De besprekingen voor meer openheid, vond plaats achter gesloten deuren.

Roger Wastijn

schrijver van aforismen

De dag dat Peter de deur dichttimmerde

waarom mensen die onze hulp het hardst nodig hebben niet geholpen worden

Albert Jan Kruiter & Clara Pels

Peter en Sharon hebben zes kinderen en heel veel problemen. Peter heeft geen werk, psychische klachten en geldzorgen. Sharon is vaak ziek, en kan de zorg voor het gezin nauwelijks aan. De oudste kinderen gaan hun eigen gang, komen in aanraking met politie en justitie en spijbelen. De kleintjes ontwikkelen zich niet goed. Er is een zevende op komst.

Peter en Sharon krijgen veel hulp; een leger aan professionals staat voor ze klaar. Maar de problemen blijven bestaan. Op een dag is Peter het beu. Hij timmert de deur van zijn huis dicht. Wat is er gebeurd? De hulpverleners staan voor een raadsel. Peter en Sharon en vier van de kinderen zitten binnen.

Hoe komt het dat een gezin waarin zo veel tijd, geld en energie zit niet uit de problemen komt? Zijn sommige mensen niet te helpen of is het hulpverleningssysteem failliet? In dit boek laten deskundigen Albert Jan Kruiter en Clara Pels op basis van hun ervaringen en met behulp van een fictief gezin, zien hoe de verzorgingsstaat in de praktijk functioneert. Een indringend verslag, waarin op grondige en heldere wijze de tegenstrijdigheden en paradoxen in de zorg tegen het licht worden gehouden. Makkelijke conclusies en aanbevelingen verstrekken zij niet, maar hun boek is onmisbaar voor iedereen die zich een beeld wil vormen van de manier waarop de zorg in Nederland verbeterd kan worden.

Albert Jan Kruiter (1976) onderzocht de afgelopen jaren in zeventien grote steden de dienst-, zorg- en hulpverlening aan mensen met meerdere problemen. Clara Pels (1962) werkt op het gebied van jeugdzorg, welzijn en onderwijs, op zowel uitvoerend als beleids- en bestuurlijk niveau. Zij zijn beiden mede-oprichter van Sociaal Hospitaal ( www.sociaalhospitaal.nl ), een onlinepoli voor mensen met meerdere problemen en de professionals die hen bijstaan.



Recensie

Dit op ware feiten gebaseerde boek schetst de situatie van een (fictief) multi-probleem gezin (twee ouders, zes kinderen) waar maar liefst negentien professionals bij betrokken zijn. Alle professionals vertellen het verhaal van het gezin vanuit hun eigen gezichtspunt. Ondanks alle goede bedoelingen blijft het gezin verstoken van de hulp die het echt nodig heeft. Armoede heeft een belangrijke invloed op alle levensgebieden, maar wordt nauwelijks gezien en aangepakt. De manier waarop we de hulpverlening organiseren, de systeemwereld, sluit niet aan bij wat deze gezinnen nodig hebben. De auteurs reiken geen oplossing aan, maar beperken zich tot een schets van het probleem. Het daagt beleidsmakers uit om, met de actuele ontwikkelingen in de jeugdzorg, een fundamenteel ander systeem te bedenken. De auteurs zijn beiden werkzaam in het welzijnswerk en mede-oprichters van het Sociaal Hospitaal, een onlinepoli voor mensen met meerdere problemen.

A. Jong

ISBN 9789461641021 | Paperback | 171 pagina's | Van Gennep | april 2012