Eens was er een goedaardige tovenaar en tevens raadgever van Koning Uther, genaamd Merlijn. Dit was een zeer geheimzinnige man die iedereen aanschouwde als een rare man, maar ook als een zeer wijze man, hij leefde diep in het bos waar nooit iemand durfde te komen. Op een dag riep koning Uther Merlijn tot zich en zei:,, Merlijn zeg mij wat te doen tegen de Saksen, want ze worden te sterk, en dan verliezen we de oorlog''. Ik zal U precies zeggen hoe U moet winnen, zei Merlijn, maar in ruil daarvoor wil ik uw kind. Ik zal hem goed opvoeden en hem de koning na U maken. De koning fronste zijn wenk brouwen en liep te denken. Oké zei hij later, maar dan wil ik wel absoluut zeker weten dat hij mijn opvolger wordt. En zo ging het.
Merlijn vertelde de Koning de strategie en de koning won van de Saksen, maar kwam met een ziekte terug van zijn gevecht met de Saksen. Maar terwijl de koning aan het vechten was, leerde Merlijn Arthur al op jonge leeftijd vanalles wat je nodig had om koning te worden. Hij groeide op, hij was een zachte edelmoedige jongen met veel vechttechnieken, hij was goed met vele wapens. De jaren vlogen voorbij en op een gegeven ogenblik werd de koning heel erg ziek, enige dagen later stierf hij. En na ongeveer twee weken na de dood van koning Uther werd er een kampioenschap gehouden voor wie er Koning mocht worden, want er was geen nakomeling. Merlijn had het geheim gehouden van Arthur.
Uit alle streken kwamen een heleboel landheren en edelen die het koningschap op zich wilde nemen , Arthur was er ook bij. Na allerlei vechtpartijen en testen die je moest doen, werd Arthur de Koning! Het volk was blij met een nieuwe Koning maar, dat waren de edelen niet! Zij hadden nog nooit zo'n jonge koning gezien hij was ongeveer 20 /25 jaar oud en daar waren ze het helemaal niet mee eens, wat kan zo'n klein opdondertje nou? Ondertussen hadden de Saksen weer een leger opgesteld om de Engelsen mee aan te vallen. Toen dit nieuws bij koning Arthur terechtkwam begon hij direct met een nieuw leger te maken, want bij de vorige strijdslag was hij veel mensen en vooral paarden verloren. Uit het hele land kwamen mensen de eed aan de koning afleggen en zworen altijd voor hem te vechten. Toen het eenmaal zover was gingen ze op pad, op naar de Saksen. Ze waren er, koning Arthur vroeg eerst nog om te onderhandelen maar toen ze (de Saksen) dat niet wil- den gingen ze in de aanval, er vloog zweet, bloed, tranen, er werd gejankt. Totdat er nog een 500 tal Engelsen stonden en geen enkele Saks meer stond werd het overwinningsteken gegeven, zij hadden gewonnen!
Toen ze na de veldslag weer terug naar huis gingen gebeurde het.... Op de weg terug moesten ze nog af en toe wat Saksen weghalen van belegeringen van huizen van Engelsen, maar toen ze op een dag een landheer bevrijde zag hij daar ..... Guinivere, de dochter van de landheer wat een mooi meisje was dat! Na veel wandelingen met haar hadden gemaakt naar hij haar mee naar het paleis. Je raad het vast wel, ze gingen trouwen en eigenlijk was dàt de domste fout die Arthur kon maken. Want doordat hij met Guinivere was getrouwd was de broer van haar nu zijn zwager en hij was het kwade hetzelve, hij zat ook bij de ontevreden landheren en edelen, alleen liet hij dat niet merken! Hij stelde zich slim op, hij werd raadgever van de koning en de koning vertrouwde hem goed, maar onder- tussen maakte hij geheime afspraken met de andere ontevreden landheren en edelen zodat zij zichzelf gingen samenspannen tegen de koning, en de landheren en de delen die hadden een goed leger bij elkaar. Dus Sir Modred (zo heette de zwager van de koning), werd sterker en sterker (nu hebben we het wel over jaren en jaren dat het duurde om sterker te worden) hij werd zelfs zo sterk dat hij bijna even sterk was als de koning zijn leger, Sir Modred was heel geduldig en wachtte het goede moment af om toe te slaan. De tijd was bijna al rijp en zijn plan kon bijna uitgevoerd worden. Zijn plan werkte als volgt: Hij had ontdekt dat Sir Lanceloet een oogje had op de koningin, hij zou tegen Sir Lanceloet zeggen dat de koningin hem wilde spreken dat was laat op de avond en dat ze dan de lijfwachten erbij zouden halen, Sir Lanceloet zou vluchten voor de koning en de koning zou hem met veel manskrachten achterhalen vooral omdat Sir Lanceloet geliefd was bij de koning.
Als dan de koning weg was zou hij de macht overnemen en de legers van hem verzamelen in 1 grote plek, als koning Arthur dan terug kwam zou hij hem verslaan en dan had hij de macht........ Dit plan werd de volgende dag in werking gezet (na 8 1/2 jaar voorbereiding). En 5 dagen later toen de koning ver genoeg weg was nam hij de macht over. Koning Arthur ging ogenblikkelijk terug naar Londen en ging de strijd aan.......... Toen ze eerst nog gingen onderhandelen, voor de strijd, glipte er een slang op de grond en toen koning Arthur die wilde doodmaken trok hij zijn zwaard, dit werd als verraad gezien en meteen ging iedereen de aanval in. Er vloog bloed, zweet, tranen, geschreeuw. En ineens er klonk een fel geschreeuw. De koning! was hij. Ja, hij was door een pijl in zijn hart getroffen en was op slag dood. En opnieuw was er geen koning, Engeland was weer een land van: de sterkste wint! En zo zou het waarschijnlijk wel langer blijven.....
ingestuurd door IKKIE