Foto's en Debutantendag 6 september 2009 in Castricum

Zo...dat klint goed zeg.

heb erg aan jullie gedacht vandaag, maar het was dus zeer geslaagd, leuk!!!

Groetjes

Willeke

Goedemorgen allemaal.

Het was gisteren een heerlijke dag. Heel anders dan vorig jaar maar toch weer bijzonder.

Aanvankelijk leek het er op dat er 'maar' twee schrijvers gekomen waren.

Harry Oltheten en Pia de Jong waren er. Maar gelukkig kwamen later de andere twee schrijvers ook.

De enige die we toen nog misten was Inge. Die zagen we gelukkig naderhand ook verschijnen!

Harry Oltheten opende de middag en dat deed hij duidelijk met veel plezier. Hij vertelde zoals Marjo al schreef, over het tot stand komen van zijn boek, hij wist het eind al, en het begin werd hem aangereikt door twee duiven en een kraai, waar hij over aan het mijmeren kwam. Ook vertelde hij over zijn passie voor cricket en boeken.

Het half uur 'spreektijd' vloog om. Marjo keek al verlekkerd bij de aankondiging van zijn tweede boek over WOI.

Pia de Jong was toen aan de beurt. Ook zij vertelde hoe ze begonnen was, aanvankelijk waren het allemaal verhalen over een jong meisje. Toen ze dacht aan haar vakantie, als jong meisje, naar Lapland werd dat uiteindelijk de verbinding tussen de verhalen.

Veel dingen waar ze nu veel vragen over krijgt en waar mensen een diepere betekenis achter zoeken zijn gewoon toevallig zo geschreven.

Ondertussen waren Jacqueline Epskamp en Bert Natter ook gearriveerd.

Na een korte pauze vertelde Jacqueline Epskamp over het tot stand komen van haar boek. Zij was er mee bezig toen ze het bericht kreeg dat mensen in haar verhaal geïnteresseerd waren als tv-serie.

Het proza moest omgebouwd worden naar een scenario.

Toen de serie klaar was, is ze verder gegaan met het boek. Daarin wilde ze de moeder (Anneke) meer aan het woord laten. Het was erg interessant om te horen wat voor grote verschillen er zijn tussen scenarioschrijven en prozaschrijven. Ook het verhaal en de druk rondom de uitgifte van haar boek waren bijzonder.

Daarna nam Bert Natter plaatst op de 'sprekersstoel' en hij (Bert Natter werkte vroeger bij een uitgeverij) ging nog even door op de gang van zaken bij een uitgeverij en bevestigde het verhaal van Jacqueline Epskamp.

Voor het verhaal van zijn boek 'gebruikte' hij de vuurwerkramp omdat iemand hem steeds vertelde 'die plaat had ik vroeger ook, dat boek had ik vroeger ook' het bleek dat diegene alles in een klap kwijt was geraakt bij de Bijlmerramp. Na een bezoek aan de rampwijk in Enschede dat toen opnieuw was opgebouwd, combineerde hij het een met het ander en zo ontstond het verhaal rond Zwier, de kunstenaar die omkwam bij de vuurwerkramp.

Hij heeft bewust de routes in Enschede niet kloppend gemaakt zodat nooit een bepaalde plek aangewezen kan worden. Dit i.v.m. eventuele pijnlijke herinneringen voor de nabestaanden van de slachtoffers.

Daarna natuurlijk over de clavecimbel, Dido, de pauwen enz gepraat en vragen gesteld.

En toen was het alweer voorbij. Een zeer geslaagde middag.

Inderdaad erg jammer dat er zo weinig belangstellenden waren.

De pers heeft het erg af laten weten, zelfs de plaatselijke krant vond het kennelijk de moeite van het melden niet waard. Volgend jaar zullen dus nog meer posters opgehangen moeten worden en overal nog meer folders neergelegd moeten worden.

Wel leuk was dat er twee vrouwen uit Groningen waren die vorig jaar ook op de debutantendag waren geweest. Ze waren langer op de camping gebleven omdat ze deze dag graag weer wilden bijwonen.

Zij wisten via een poster op de camping dat de debutantendag er was.

Daarna hebben Mr Dettie en ik, samen met een vriendin, nog heerlijk gegeten bij Jaffa en zijn we moe maar voldaan naar huis gegaan. Daar nog even nagepraat en daarna... slapen!

Het was trouwens ook erg leuk om Jeannette eens in het echt te zien.

De dag is zeker voor herhaling vatbaar.

Dettie

die in de loop van de dag foto's zal plaatsen

He...dank je wel voor je snelle verslag...érg leuk om te lezen.

Ben zeer benieuwd naar de foto's, maar door jouw verhaal zie ik het ook al allemaal voor me.

Leuk dat het zo leuk was!!

Groetjes

Willeke

Ach Mira, inside info, ik denk dat dat wel mee valt. Maar Dettie vertelt het niet, dus doe ik het maar: Manja was 'aanwezig' in de vorm van een bos prachtige rode rozen..

Ik geniet nog na, heerlijk om in gedachten nog over gisteren te mijmeren.

Wat mij opviel -al verbaasde het me niet- is hoe alle vier de schrijvers een roman verzonnen hebben, met naast bewust gebruik van ware feiten en gebeurtenissen, ook veel echt uit de duim gezogen stukken, waarbij dan later bleek dat het de waarheid was.

Het onderbewuste aan het werk dus!

En alle vier vertelden ze dat lezers altijd willen weten of iets 'waar' is..

Waarom willen wij lezers dat? Voegt het ook maar iets toe als wat we lezen de waarheid is? Want is het niet zo dat de werkelijkheid altijd erger is dan de fictie?

Marjo schreef : Voegt het ook maar iets toe als wat we lezen de waarheid is? Want is het niet zo dat de werkelijkheid altijd erger is dan de fictie?

Dat laatste wil ik graag onderstrepen , Marjo.! Het leven zelf is kan erger zijn dan de ergste nachtmerrie, van die nachtmerrie kun je nog altijd zeggen, het was "maar"een droom.

Manja

Marjo schreef : Ach Mira, inside info, ik denk dat dat wel mee valt. Maar Dettie vertelt het niet, dus doe ik het maar: Manja was 'aanwezig' in de vorm van een bos prachtige rode rozen...

Ja ze zijn zeker prachtig en ze ruiken ook nog eens heerlijk!

Ik wist niet of manja wilde dat mensen wisten dat ze die rozen gaf. Zelf vind ik het vaak vervelend als ik privé iets doe en het wordt op een forum gemeld. Vandaar dat ik er niet op in ging, snappie?

Wat mij opviel -al verbaasde het me niet- is hoe alle vier de schrijvers een roman verzonnen hebben, met naast bewust gebruik van ware feiten en gebeurtenissen, ook veel echt uit de duim gezogen stukken, waarbij dan later bleek dat het de waarheid was.

Het onderbewuste aan het werk dus!

En alle vier vertelden ze dat lezers altijd willen weten of iets 'waar' is..

Waarom willen wij lezers dat? Voegt het ook maar iets toe als wat we lezen de waarheid is? Want is het niet zo dat de werkelijkheid altijd erger is dan de fictie?

Ja vooral bij Bert Natter, dat zelfs dat supermarktje en de chinees echt hadden bestaan terwijl hij de hele omgeving verzonnen had!

Heel bijzonder vond ik dat.

Ik denk ook nog steeds aan Jaqueline Epskamp die geschiedenis heeft gestudeerd en zo enhousiast was dat ze haar studie met haar vak kan combineren.

Enne... de werkelijkheid kan ook mooier dan fictie zijn.

Is het glas halfvol of halfleeg, zoiets.

Dettie