Deporteren is wel een heel erg groot woord, daar was geen sprake van.
Ik heb de non-fictie boeken van Will Schackmann gelezen én het boek van Kloosterhuis 'De bevolking van de vrije koloniën van de Maatschappij van Weldadigheid. Schackmann heeft voor zijn boeken de archieven van de koloniën gebruikt. De broer van de oprichter Johannes van der Bosch beheerde Frederiksoord en er werden dagelijks brieven over en weer gestuurd naar zijn broer en de twee mannen die de boel begeleidde en zorgden voor geldschieters. Ze hebben lang gezocht naar een geschikt stuk land en aanvankelijk was het een vrije keus van de mensen om naar de koloniën te gaan. Ze móesten niet, maar mochten. Er waren ook mensen die ondanks hun enorme armoede liever in hun woonplaats bleven. Zie ook
www.schackmann.nl/
Het waren vooral de gemeentes die zich niet aan de afspraken hielden en mensen (o.a. zwervers bedelaars) naar Frederiksoord (1e +2e kolonie) maar vooral naar Wilhelminaoord en Willemsoord (3e en 4e kolonie) stuurden om van hun af te zijn. Die verziekten de boel in de koloniën en werden ook regelmatig weer weggestuurd naar hun eigen woonplaats. Dit tot wanhoop van Jeroen van den Bosch en zijn broer want zij wilden écht dat mensen het beter kregen. De mensen hadden daar ook alle sociale voorzieningen die nog nergens in Nederland te vinden waren. Er zijn ook een stel mensen die wel aanpakten en uiteindelijk schuldenvrij waren en hun eigen huis en land hadden.
De 'verziekers' veroorzaakten dat er uiteindelijk de bedelaarskolonie Ommerschans en de strafkolonie in Veenhuizen opgericht werd. Maar mensen konden daar wel tot hun oude dag blijven wonen en kregen eten en kelding, dat was toentertijd al heel wat. . Later werden landlopers en alcoholisten opgepikt en die kwamen uiteindelijk in de kolonie in Veenhuizen terecht.
Dettie