In Amsterdam-Noord had je het (Asterdorp) ook wel A-dorp genoemd. Daar werden A-socialen in geplaatst. Het was ommuurd en de mensen werden goed in de gaten gehouden. Als ze zich goed gedroegen hadden ze recht op een gemeentewoning. Ook een soort idealisme.
zie
www.geschiedenis-van-amsterdam-noord.nl/asterdorp/
Ik weet niet of het in deze tijd nog zou kunnen. Maar die hele bittere armoede, dat mensen in halve krotten wonen en écht geen eten hebben is er niet meer. (Ik weet dat er nu ook nog armoede is maar die is anders dan toen er zijn nu sociale voorzieningen en de voedselbank) Als je echt niets meer hebt dan wil je wel denk ik.
De weeskinderen in de kolonie hadden inderdaad geen idee, de volwassenen en de gezinnen wel. Mensen weigerden ook wel om te gaan. De gemeentes moesten vaak zoeken om mensen te vinden die bereid waren te gaan en stuurden soms de allerergsten, waar geen land mee te bezeilen viel zoals alcoholisten en pertinente werkweigeraars, dan waren zij ervan af en hadden ze die zorg niet meer. Die mensen wisten wel waar ze heen gingen maar hadden geen keus, het was dat of niets. Deze mensen verpestten vaak ook het idee van Van den Bosch omdat ze altijd dwars lagen en niet meewerkten. Zij zorgden ervoor dat het draaiende rad ging haperen of soms zelfs stopte. Met het gevolg dat de geldschieters zich uiteindelijk ook terugtrokken.
Dettie