Ik heb dit boek ook gelezen de afgelopen dagen, en ik lees net deze discussie.
Ik heb geen goed zicht op hoe het werkt in een schoolbieb en ik begrijp dat je snel de risico's loopt dat er de gek mee gestoken wordt of alleen wordt gelachen om "vieze" woorden. Een ander risico lijkt me dat je niet, zoals thuis, kunt kijken of een kind aan dit soort boeken en informatie toe is,
maar toch overheerst bij mij vooral het gevoel dat dat soort boeken zo toegankelijk mogelijk moeten zijn, voor dat ene kind die juist daardoor leest dat het niet zijn of haar schuld is. En dat zij/hij zich niet hoeft te schamen, en hulp moet zoeken. Vooral omdat dat hulp zoeken ook concreet wordt gemaakt met instanties en telefoonnummers.
Verder lijkt het me een héél erg goed boek voor in de hulpverlening.
Toen ik aan het boek begon had ik een beetje moeite met de titel. Het leek me wel wat heftiger dan "een naar gevoel".
Maar al lezend kwam ik erachter dat dat nare gevoel vooral een soort alarm is waarop je onderscheid kunt maken tussen wat een normale relatie is, en wanneer iemand over de grens gaat. Je lichaam geeft als het ware alarmsignalen en de term "een naar gevoel" dekt in die zin de lading wel.
