John Ajvide Linqvist - Ik zal je altijd vinden

Ik vond, om op Dettie's opmerking terug te komen, zowel de voorkant ( literaire thriller) als de flaptekst, behoorlijk misleidend.

Al bedacht ik later dat als ik de schrijver even gegoogeld had, het anders was gelopen, want hij schrijft vaker horrorverhalen.

maar al met al geen ramp hoor, niets mis mee om af en toe buiten je eigen grenzen te kijken in het leven en in de literaire wereld.

Ik kende de schrijver al, en ben een liefhebber van zijn werk, en was dus niet verbaasd over de bizarre verhaalwending, maar vooral aan het eind moest ik soms ook wel even slikken hoor. Hij gebruikt de horrorelementen echt om de thema's uit te vergroten. Nou, de boodschap is overgekomen! Deze schrijver weet me altijd weer te verbazen met een heel bijzonder verhaal. Literair is het zeker wel.

Zeker dat vond ik ook hoor.

Hoe zie jij de rol van de kleine jongen/de tijger etc

Zijn dat allemaal beelden van de andere wereld die een uiting/ uitvergroting zijn van iemand of van hem zelf?

Ik denk dat de kleine jongen en de tijger tot stand zijn gekomen door een soort collectief aan onvrede, angst, onzekerheid en verlangens. Op het moment dat de hoofdpersoon het jongetje voor het eerst ontmoet, wordt hij immers gepest en verlangt hij naar een andere wereld. Ook de mensen die uiteindelijk naar het washok gaan, kampen met onbeantwoorde verlangens.

Heb jij het ook zo opgevat?

Ja, na lang puzzelen ( vooral over het jongetje) wel, zo ongeveer, al was het meer een gevoel en was het me nog niet gelukt het zo mooi te verwoorden als jij.

Dat jongetje vond ik wel heel zielig trouwens. Wat het ook is, het voelde wel degelijk angst en pijn.