Paula Hawkins - Het meisje in de trein

Ook mij kon het boek niet zo bekoren. Gekregen met een aantal andere thrillers voor onze mini/tuinbieb. Thriller van het jaar dus eerst zelf natuurlijk lezen. Helaas...ik vond het niet echt spannend, voorspelbaar en een beetje te "populistisch" geschreven. Vroeg het aan degene die het boek aan mij had gegeven, ook zij had deze mening. Het boek is inmiddels niet beland in ons "vogelboekenhuisje" maar terecht gekomen in een hostel in Lissabon. Jongste dochter had het meegenomen en onze "vakantiedochter" (haar vriendin van de middelbare school) zijn al treinend door dit mooie land getrokken. Allebei gelezen, gauw vergeten zeiden ze allebei. Toch wel grappig 4 lezers in korte tijd met dezelfde conclusie...

Het blijft bijzonder hoe meningen kunnen verschillen. Ik vind het nog altijd een zeer goed boek. Toch snap ik jullie mening wel. Het is een uitgesproken stijl waar je van moet houden. Dat "vogelboekenhuisje" klinkt trouwens erg leuk!

Het "meisje in de trein" heeft verschillende opbouwen. In het begin is er enkel het verhaal van Rachel, dat op twee momenten op de dag wordt verteld:

’s ochtends in de trein, en ’s avonds in de trein. In een soort dagboekvorm beschrijft Rachel hoe haar dag ging, welke keuzes ze heeft gemaakt en wat haar gevoelens en herinneringen waren. Hoe verder het boek vordert, hoe gedetailleerder en verontrustender deze delen worden. Daarnaast maken we ook kennis met Megan, een jaar voor de gebeurtenissen. En met Anna, haar verhaallijn loopt gelijk met die van Rachel. Dit vond ik persoonlijk mooi gedaan, want op momenten waarop je denkt te weten hoe het verhaal in elkaar zit, word je weer op het verkeerde been gezet. Hierdoor is Het meisje

in de trein één grote puzzel.

Het meisje in de trein verraste je qua spanning. Die is namelijk niet zo als ik had verwacht. Er zijn elementen in het boek waar je dingen het minst verwacht die dan toch gebeuren. Je weet dat het er is, je merkt dat het er is en later laat het zijn ware gezicht pas zien. Het boek is fasinerend, een beetje bizar, slim en op zijn eigen manier ontzettend spannend.

Wat een rake beschrijving, Leontina! Ik vind het nog altijd een geweldig boek. Onlangs heb ik ook de verfilming gezien, die ik verrassend goed vond. De makers hebben de sfeer en spanning bijzonder goed op het filmdoek overgebracht.

Binnenkort komt het nieuwe boek van Paula Hawkins uit. Ik verheug me er nu al op!

ik vond het boek eerst wat verwarrend maar al snel werd het heel duidelijk en begreep ik er alles van. Ik vind het psychologisch een beetje zwaar maar het valt wel mee.

het boek is psychologisch zwaar omdat je het hele gebeuren rond een verdwijning meemaakt. Het wordt dan nog uit een ik-perspectief verteld waardoor je je echt inleeft in het karakter.