Samenleesboek: Patrick Süskind - Het parfum

hallo Tiba,

Goed dat je ook al eens iets van Okri gelezen hebt. Toverzangen moet je zeker lezen als je van betoverend (en dat bedoel ik letterlijk) proza houdt. Maar Okri, heb ik gemerkt schrijft niet altijd zo, een ander boek wat ik van hem gelezen heb vond ik veel minder. De stijl was totaal anders, veel soberder. Nou durf ik niet de beweren dat dit een minder boek was, omdat ik zo door de stijl-verandering overrompelt werd, dat ik door mij teleurstelling niet in staat was een goed oordeel te geven. Ik zal eens zoeken welk boekje (het was niet dik) dit geweest is. Is De Hongerende weg niet een pil van zo'n 600 bladzijden? Zoiets staat me tenminste bij!

Ik kwam Ben Okri voor het eerst tegen in het tweede programma van Wim Kayser over het uiterste boeiende onderwerp "herinnering" (VPRO).

De hongerende weg is inderdaad een pil, en ja, betoverend zou je ook dat boek kunnen noemen, is met veel magie en dromen en geesten. Wat een toeval trouwens. Ik ken Ben Okri ook van datzelfde programma!

Groetjes. Tiba.

Dan heb ik het juiste boek voor ogen. Ik heb Toverzangen het eerst gelezen. Daar was ik razend enthousiast over. Maar toen ik dat dunnetje had gelezen, ebte gek genoeg nog meer van Okri te lezen weer weg.

Tiba, dat is heus geen toeval, als we dezelfde interesses hebben is het heel normaal dat we beiden dat programma gezien hebben. Daar wordt je naar toe getrokken. Ik ben benieuwd of Kayzer in de toekomst nog met zo'n reuze reeks op tv komt!

Daar kijk ik ook naar uit!!!! Ik heb trouwens ook de boeken "Van de schoonheid en de troost", "Vertrouwd en zo vreemd" en nog een dacht ik.

Groetjs. Tiba.

Hallo Tiba,

Ik heb er al zoveel jaar niet meer naar gekeken, dat ik complete titels kwijt bent. Het boek van de eerste serie heb ik en daarop staat in het zwart een foto van alle deelnemers zittend of staand. Ik zal het eens opscharrelen. Ik heb het toen wel helemaal gelezen. Die andere heb ik niet aangeschaft. Ik vond die eerste serie van heel hoog niveau en zo interessant met Oliver Sachs, Freeman Dyson etc mensen die allemaal zo hun eigen kijk op de wereld hebben, waarin we leven.

Ik ben vol goede moed weer begonnen aan het parfum, maar wist al gelijk op de eerste bladzijde waarom ik het een keer eerder niet uitgelezen heb. Ok. Stelregel is 50 pagina's, en die heb ik doorgeworsteld. Ik vind het vreselijk saai, de hoofdpersoon niet interessant, kortom, Nee, Niks voor mij