Samenleesboek: Patrick Süskind - Het parfum

Dario! Ik ben even totaly flabbergasted!

Hoe krijg je het voor elkaar om het zo onder woorden te brengen.

Hij heeft alleen een lichaamlijke reactie op de maatschappij, hij vindt haar letterlijk stinken. (heel dierlijk) Hij staat als het ware volledig los van de menselijke wereld en kan die wereld alleen betreden door kunstmatige middelen; met een geurmasker. Hij is zelf eigenlijk niet meer dan de geur die hij aanneemt, de lucht die men inademt. Wat dat betreft is hij niet echt voer voor criminologen (zijn gedrag wordt immers alleen door geur gemotiveerd en hoe zijn omgeving daarop reageert). Hij is - in mijn ogen - meer een dier dan een mens. Een dier zijn handelingen volledig afstemt op een instictief verlangen. Het verlangen naar een schone geur.

Ongelooflijk. ik denk dat dit inderdaad de kern van het verhaal is. Zelfs die jaren in dat hol leven wordt daardoor begrijpelijk en het vermoorden van die meisje, hij volgde zijn instinct! Hij is inderdaad meer een dier dan een mens. Ik kon aldoor maar niet vinden wat dit boek zo vreemd maakte of goed onder woorden bengen wat ik bedoelde en zie jij zegt het.

Bernadet

Misschien moet ik dit toch nog eens opnieuw gaan lezen.... Ben er ooit aan begonnen maar weer vrij snel gestopt.

Is hij meer dier dan mens?

Ik zit erover te prakkizeren. Dat van dat instinct is wel goed gevonden, maar alles is bij hem in functie van de geur. En dat is ook een simplificatie van dieren! Dieren hebben een band met hun moeder, met andere dieren van de roedel of de kudde, hebben de zorg voor andere dieren (olifanten) enz...Zelfs dat vind je bij hem niet.

Mij lijkt het eerder een ver doorgedreven fantasie van een schrijver: hoe zou een persoon reageren die leeft voor geur. Welke invloed kan dat hebben enz. gekoppeld aan de afwezigheid van normen die algemeen menselijk zijn. Afwezigheid van moraal dus. Ook afwezigheid van een aantal "dierlijke" kenmerken.

Wat zo fascinerend is, is dat de schrijver dit consequent tot het einde doortrekt. Je kunt hem niet op foutjes betrappen (met een loupe

misschien). De geurobsessie groeit maar, gelijk met zijn groei in de amoraliteit. Waar men aanvankelijk nog medelijden kan hebben met de verworpen jongen, krijgt men meer en meer een afkeer van hem. Zijn moorden zijn koud en weloverwogen, perfect voorbereid, enz.. (toch niet dierlijk).

Tevens toch enorm goed geschreven en het leest nog vlot ook. Geen plezierig boek, je houdt er geen lekker gevoel aan over, maar wel uitermate goed.

Groetjes. Tiba.

tiba schreef : Is hij meer dier dan mens?

Ik zit erover te prakkizeren. Dat van dat instinct is wel goed gevonden, maar alles is bij hem in functie van de geur. En dat is ook een simplificatie van dieren! Dieren hebben een band met hun moeder, met andere dieren van de roedel of de kudde, hebben de zorg voor andere dieren (olifanten) enz...Zelfs dat vind je bij hem niet.

Groetjes. Tiba.

Niet alle dieren zijn kudde dieren, niet alle dieren hebben een band met hun ouders. Als hij dan toch een dier zou zijn dan een solitair dier, natuurlijk. Ook opvallend is dat alles waar hij voor langere tijd geweest is op mysterieuze wijze in het verderf stort, dat doet weer denken aan een duivel of demon. Alleen weet hij niets van dat verderf, hij is daar totaal niet bewust mee bezig. Alleen met die geur.

Zijn moorden zijn koud en weloverwogen, perfect voorbereid, enz.. (toch niet dierlijk).

Juist wél dierlijk. Een roofdier dood ook perfect voorbereid, koud en weloverwogen. Een dier dood uit noodzaak er komt geen emotie aan te pas, alleen een verlangen. Zo ook bij hem.

De geurobsessie groeit maar, gelijk met zijn groei in de amoraliteit.

Ben ik niet met je eens. Er is bij hem - in mijn ogen - nooit sprake van moraliteit. Ook niet in het begin van het boek.

Dat tot in de details voorbereiden van iets (bij de laatste moord heel duidelijk), lijkt mee eerder voor een mens, ook het weloverwogene: jaren wachten ....

Groetjes. Tiba.