Colson Whitehead - De ondergrondse spoorweg

Misschien omdat we het een en ander te veel met een hedendaagse bril bekijken? Het tonen van emoties was vroeger vaak veel minder gebruikelijk.

Nu heb ik altijd het idee gehad - misschien fout? - dat de zwarte mens juist emotioneler is.

Ondertussen word ik wel nieuwsgierig naar het boek. Er is al zoveel over gezegd. Ria vindt het prachtig, Marjo en Berdine vinden het wel aardig maar te afstandelijk of eigenlijk naar het eind toe genoeg... Dat maakt nieuwsgierig.

Dettie

Opsturen?

Marjo schreef : Nu heb ik altijd het idee gehad - misschien fout? - dat de zwarte mens juist emotioneler is.

Het is maar net waar je bent opgegroeid en wat de gebruiken zijn denk ik, het zal weinig met huidskleur te maken hebben.

Misschien laten ze hun emoties meer zien omdat het 'mag', omdat men gewend is dat het gewoon kan. Europeanen kunnen heel kil/koel overkomen vooral Britten, ingehouden bedroefd zijn, maar ook ingehouden vrolijk zijn, het lijkt wel not done om emotie te tonen.

Het lijkt ook wel of al die witte en stille tochten nodig zijn om veel meer emoties kwijt te kunnen dan de rouw om de persoon/personen waarvoor de tocht wordt gehouden. Want in Europa mag je je haast niet uiten. In warmere landen buiten Europa vaak wel.

Dettie

Denk je dat het wat voor mij is Marjo? omdat Berdine zo pertinent meldde dat het niets voor mij was.

Het lijkt me wel een mooi verhaal. Ria schrijft dat ze er een stomp van in haar maag kreeg. Maar bij jou merk ik dat niet zo en bij berdine ook niet.

Dettie