Vrouwen zijn een minderwaardig soort, schrijf je, maar uiteindelijk geeft Naipaul ook aan dat ze sterker dan de mannen zijn. Grootvader was volgens mij niet zo minachtend over zijn vrouw, het is dat vader een daad wilde stellen à la Gandhi (vader verbrandt ook boeken wat overigens niemand opmerkt) en buiten zijn kaste een vrouw zocht. Oké, mooi gebaar misschien, maar ga dan ook met haar om à la Gandhi en accepteer en behandel haar zoals Gandhi met iedereen deed. Hij moffelde zijn vrouw weg. Niemand mocht het weten.
Waarom Willie dat gedrag overneemt begrijp ik eigenlijk niet. Zou dat de weg van de minste weerstand zijn geweest? want dan móet hij ook niets.
Coen Peppelenbos schrijft in zijn recensie
"Dankzij het boek komt hij wel in aanraking met een Portugese plantersdochter die hem meeneemt naar haar plantage in Afrika. Na het sterk verdeelde India en het zelfgenoegzame Westen lijkt Willie zich daar voor het eerst thuis te voelen. Maar al snel blijkt dat hij tot de elite behoort, ver van de Afrikaanse bevolking. Als die na een aantal jaren in opstand komt, is dat voor Willie het sein om te vertrekken. Hij ziet in dat hij overal slechts een voorbijganger is geweest; een toeschouwer die niet echt deelneemt aan het leven. Het wordt tijd om te ontdekken wie hij nu zelf is."
Die indruk had ik zelf niet. Ik dacht dat het puur uit verveling was, hij had het wel gezien in Afrika en was bang voor problemen waar hij geen zin in had.
Dettie