V.S. Naipaul - Een half leven - nieuw samenleesboek!!

Nou het vervolg ga ik in elk geval niet lezen. :black:

Ja dat is iets. Ze hebben allemaal een voorbeeld, een held. Misschien is het ook het feit dat je wel anders wilt handelen dan je ouders, maar dat je eigen aard in de weg zit en dat je eigen cultuur ook een stempel op je drukt.

Mooi verslag, ik kom er nog uitgebreider op terug.

Voor nu kunnen we denk ik al wel concluderen dat mijn mening iets afwijkt.

Voor mij viel de lethargie van Willie samen met wat de schrijver wilde vertellen over hem als persoon,

dus híj stoorde me, maar het boek niet.

Word vervolgd

Dat wijkt niet af van wat ik eerder zei: ".... vormen de manier van schrijven en het karakter dat beschreven wordt wél een mooi geheel."

Dus dat ben ik met je eens, Willeke. Het stoorde ook niet, maar ik vond het Willie-verhaal saai, traag en niet boeiend omdat er niets wezenlijks gebeurde.

Ik snap het, en het klopt ook. Alleen stoorde het mij blijkbaar wat minder.

Het was inderdaad niet echt een makkelijk boek om te lezen, ik heb er lang over gedaan en ook mij vloog de lethargie soms naar de keel.

Toch is mijn eindoordeel iets positiever dan dat van jullie. Ik had het gevoel ondergedompeld te zijn in de werelden en tijden die hij beschreef en ook door de manier waarop hij die beschrijft.

Ik denk dat identiteit inderdaad een van de hoofdthema's is. Wie ben je, wat doe je met je leven en wat is de invloed van je land, van de tijd waarin je leeft en van de je stand, op wie je bent.

De vrouwen, zowel Ana als de moeder van Willie, in dit opzicht, maar ook in het algemeen hadden nog wel wat uitgebreider beschreven mogen worden wat mij betreft. Ook al omdat zij degene zijn die de touwtjes in handen hebben en de boel in beweging brengen.

Ik vond het, Dettie zei het ook al in haar recensie, trouwens ook echt een politiek boek

Ik ga even verder onde rverklapper

V

E

R

K

L

A

P

P

E

R

Wat mij heel erg verbaasde is de enorm laatdunkende manier waarop de vader met de vrouw uit de lage kaste omging maar ook hoe Naipaul over die vrouw schrijft. Hoe krijg je het je pen uit. Maar het is ook zo dat uiteindelijk de vrouwen het sterkst zijn, zij maken er wat van, de vrouw van vader, de vriendin van Willie, de zus van Willie, zij doen allemaal wat en knokken door, zowel vader als Willie laten zich verzorgen en leunen zwaar op hun vrouw, ze doen feitelijk niets en hangen wat rond. Ze leunen bijna nog op de 'erfenis' van grootvader. Die wèl dingen ondernam.

Is het nu zo dat Willie uiteindelijk ook op zijn moeder neerkijkt? Daar kwam ik niet helemaal uit.

Ik merk ook dat het verhaal niet veel impact heeft, het blijft niet hangen. Terwijl ik het met het oog op samenlezen toch heel secuur en heel rustig gelezen en daarbij veel genoteerd heb.

Dettie

V

E

R

K

L

A

P

P

E

R

Ja dat zei ik al, Dettie, toen het nogal even duurde voordat jullie het uit hadden. Het zakt vrij snel weg.

En wat je vraag betreft. Ik denk inderdaad dat Willie over vrouwen, incl. zijn moeder, toch net als zijn vader dacht, ondanks zijn ervaring met de westerse wereld. Het was wel een gevoel doorspekt met waardering, genegenheid, dankbaarheid misschien ook wel, maar ja, dat kun je ook hebben voor een trouwe bediende. Over Ana denkt hij volgens mij niet anders. En zus is zelfs best lastig, maar wel handig als je onderdak zoekt. Vrouwen zijn een minderwaardig soort. Misschien duurt verandering een paar generaties.