Stefan Brijs: De engelenmaker Samenleesboek

Daar raak je nu precies de kern waarom ik het niet wil lezen. zo'n gek zou mogelijk zijn, Ik heb een veel te levendige fantasie en leef me veel te veel in.

Als het ooit een keer gebeurt dan hoor ik het tegen die tijd wel, ik hoef er nu niet over te lezen. Ik vind dat klonen al zo enorm tegennatuurlijk.

En gevaarlijk ook!

bernadet

Bij kunststof valt een interview met Stefan Brijs over dit boek te beluisteren

sites.nps.nl/jerome/index.cfm/site/kunst...rchief2006&year=2006

Bernadet

Ik heb het hele programma beluisterd. Nou, ja ik kan alleen zeggen dat het typisch Brijs is.

Er vielen me een paar dingen heel hard op: De manier waarop hij zegt "ik hoef geen kinderen" dat staat zijn carriere als schrijver in de weg. Ik dacht altijd dat je in een relatie met 2 was. En stel nu dat zijn vriendin perse kinderen wilt en ze er geen kunnen krijgen?????? Nu heeft hij iets van: alleen voor een kind zo ver gaan dat je gaat klonen..... Oke hij heeft ook toe dat als je kijkt in de natuur dat alles erop gefixeerd is om zich voort te planten......

Het volgende dat mij opviel was het feit dat hij niet geloofde in God. Oke, kan zijn daar heb ik geen probleem mee, ieder zijn eigen mening maar als hij dan een sermoen begint af te steken dat je als leraar niet in het katholiek onderwijs aan de bak komt als je niet katholiek bent. Dan heb ik iets van wat heeft God daar mee te maken? Dat is weer typisch iets voor de Kerk en Rome. Dat is weer puur menselijk.

Oke hij heeft gelijk: de vele oorlogen die er nu zijn zijn in naam van de godsdienst. Maar weeral: wat heeft God daarmee te maken? Weer zijn het de mensen die hun godsdienst interpreteren zoals het in hun kraam past.

Naar mijn mening is Brijs iemand die vele nadenkt over de dingen maar op dat punt mist hij toch wel een paar details en hoeft hij het kind niet met het badwater weg te gooien.

Soit, dat is dan mijn mening en eigenlijk heeft dat niets met zijn boeken te maken. Of eigenlijk toch wel want in veel van zijn boeken komt het onderwerp toch terug?

Inge

Zeer boeiend, en vlot geschreven. Stefan Brijs heeft zich ook heel goed gedocumenteerd. Wel ben ik het niet echt eens met de term "Bildungsroman" om het genre roman hier te omschrijven.

Mij beviel dit boek eigenlijk niet zo goed. Vond het verhaal weinig diepgang hebben en de slotscene was me veel te goor - choqueren om te choqueren.