Stefan Brijs: De engelenmaker Samenleesboek

Ik weet het Marjo, ik moet het mezelf ook steeds voorhouden dat het een roman is maar het ligt zo dicht bij de realiteit .....

Maar zelfs als het een roman is..... Bij bv. kindermishandeling of wanneer een bejaarde al weken dood in zijn huis ligt en de hele buurt, de school enz zegt van niets te weten, stel ik me ook steeds die vragen.

We vervreemden steeds meer van elkaar, er is geen "sociaal" netwerk meer zoals vroeger. Toen wist men in een dorp alles van iedereen. Nu kennen sommige buren elkaar zelfs niet. En door dat boek ergerde ik me daar weer aan..... Sorry.

Inge

Maakt niet uit joh..ik vroeg het me alleen af. Lijkt me toch lastig als je boeken zo letterlijk neemt!

Je hebt natuurlijk wel gelijk over dat vervreemden..ik kreeg net nog een mail van mijn dochter die in Amsterdam op kamers woont. In een studentencomplex vlakbij hebben ze vorige week een jongen dood op bed gevonden, zijn laatste werkstuk af naast zijn bed...hij lag er al een paar dagen. Ze misten hem wel, maar ach, een student, dan denk je daar niet meteen aan, hij zal wel hier of daar uithangen denk je dan. Akelig..

De meeste boeken neem ik zo ernstig niet hoor maar als ze zo dicht bij de werkelijkheid liggen en dan nog bij dingen die mij ergeren..... dan komt de kat op de koord hé.

Ik kom uit een tamelijk sociaal huis. Bij mijn ouders komt er wel dagelijks wel iemand binnengelopen (langs de achterdeur). Ik ken tamelijk goed mijn buren (behalve langs de ene kant want die houden zelf de boot af en je kunt mensen niet forceren hé), ik heb veel vrienden die hier (soms tot vervelens toe) aanbellen, in de gemeente zijn we gekend als zwart geld,.... Ik kan me dus niet inbeelden dat ik bv. een paar dagen dood lig zonder gevonden te worden....Ik zou nooit in een stad kunnen wonen. Zo onpersoonlijk....

Zo'n dingen als van die jongen vind ik dus supererg. De veronderstelling dat hij wel ergens zal uithangen :shock: Was er dan niet een van zijn vrienden die het abnormaal vond? Die eens tot bij zijn kot is gaan kijken? Vreselijk!!! :shock: :shock: :shock:

Inge

Ja, er is iemand gaan kijken, en toen lag hij dus dood.

Je valt niet zomaar bij iemand binnen als er niet open gedaan wordt of de telefoon niet opneemt toch? In die zin is er een onverpersoonlijking gaan, dat klopt. Ik moet er niet aan denken dat de buren of wie ook hier zomaar binnen zouden lopen..

Heb net het boek uit. Ik vond het een geweldig begin en eerste deel. Het is goed geschreven, de spanningsopbouw is fantastisch, het verhaal zit goed in elkaar. Maar vanaf het tweede deel begon ik me te ergeren aan zijn streng religieuze opvoeding en zijn letterlijke interpretaties van de bijbel. Oké, dat je dat wil vertellen in een verhaal, maar het had gerust over wat minder pagina's mogen uitgesmeerd worden. Ik lees dan ook niet graag verhalen over godsdienst en wel of geen fanatiekelingen.

Aanvankelijk wou ik het boek aan iedereen aanraden, maar deel twee en drie hebben me ervan weerhouden.

Ik kan wel snappen waarom die zoveel prijzen heeft gekregen, want voor de rest vind ik dat die man echt wel kan schrijven.

Ik heb dit boek eind vorige week in een ruk uitgelezen. Het was toenemend spannend omdat het steeds duisterder wordt: waar komt die drieling vandaan, en wat beweegt die huisarts. De ontknoping is verbijsterend, maar toch geloofwaardig: zo'n gek zou mogelijk zijn, tenslotte gebeurt het al, dat klonen van mensen. De dokter wordt steeds gekker en is steeds monomaner bezig.

Een minpuntje: ik kan niet geloven dat een autist als deze dokter een volledige medicijnenstudie kan afronden. Hij zou zijn co-schappen niet doorkomen, want hij kan niet communiceren en dus nooit de juiste informatie achterhalen om een diagnose te stellen.

Het einde is inderdaad heel erg. Ik zal het hier niet uit de doeken doen, maar het feit dat de dokter zijn eigen kinderen beschouwt als afgedankt laboratoriummateriaal is echt huiveringwekkend.