Heeft het boek nu lang genoeg gerijpt, Dettie? Te lang denk ik, nu weet je er vast niets meer vanaf. En de anderen ook niet....
Ik heb het net uit en ik vond het een heel goed boek. Erg origineel. Ik heb helemaal niet al die vragen die jullie eraan over gehouden hebben.
Benjamin Krendler was mensenschuw en Jonas eigenlijk ook wel. Dus dat klikte wel tussen die twee. Benjamin had - misschien samen met Jonas - zijn appartement laten afbranden en was zelf spoorloos verdwenen. Daar was de laatste huisvriend achter gekomen. Hij had het klaarblijkelijk in zijn dagboek genoteerd en daar kwam na zijn overlijden diens zoon weer achter.
Benjamin wist dat die moord eraan kwam. Jonas en Benjamin communiceerden soms enkel met een blik. Ze kenden elkaar natuurlijk door en door.
Na de moord droeg Jonas de nog steeds bewusteloze Benjamin naar de kelder, omdat na de ambulance, de politie zou komen voor een onderzoek. Dan kon hij hem moeilijk in een bed laten liggen. In de kelder zouden ze niet zo gauw kijken.
En Willeke, Mirjam moest in dit boek, hoe kon er anders een zoon van Benjamin bestaan? En Fineman junior wist helemaal niet dat die zwerver de zoon was van Benjamin. Hij heeft gewoon die zwerver van de straat geplukt, die inbrak en die moet vervolgens aan Benjamin zijn naam bekend gemaakt hebben. Daarna is Benjamin op zolder gaan liggen. Hij besefte dat Michael zijn zoon was en daar kon hij hem verborgen houden voor Jonas. Jonas zou niet verder op die zolder rommelen als Benjamin hem daar "wegkeek". Waarom zou Benjamin Michael anders een sleutel van het huis hebben gegeven, als hij niet wist dat hij zijn zoon was?
Dus dat briefje in Benjamins jaszak? Heeft Benjamin zelf geschreven. Helaas at zoonlief al het eten op, dat Jonas aan Benjamin bracht. (Jonas vertrouwde het niet en is er zelfs voor het eerst bij blijven zitten met zijn eigen bord boterhammen. Hij wist dat er iets niet klopte, maar had geen idee wat.)
Ik vond het een heerlijk boek. Ik wist tot het eind niet wat ik kon verwachten, wat Jonas' plannetjes waren en waar het verhaal heen ging. Dat gebeurt maar zelden. En een heleboel werd niet uitgelegd. Je moest in dit boek zelf de puzzelstukjes in elkaar passen. Dat mag ik wel.
Ik geloof niet dat Koeleman al een ander boek heeft geschreven. Jammer!